Czy to jest udana kontynuacja? Me And That Man – New Man New Songs Same Shit Vol. 2, 2021 (recenzja)

W listopadzie bieżącego roku, muzyczny projekt Adama Nergala Darskiego – Me And That Man – wydał trzeci album…

… o tytule New Man, New Songs, Same Shit, Vol. 2 – który jest kontynuacją New Man, New Songs, Same Shit, Vol. 1 z roku 2020. Podobnie jak na poprzednim krążku, Nergal skupił się na duetach. I to dosłownie, bo nie ma ani jednego, solowego utworu. Artysta o płycie powiedział tak:

Znowu zaczynamy! Do współpracy przy tych kilku wyjątkowych utworach, nad którymi ja i moja polsko–włosko-ukraińska ekipa pracowaliśmy przez ostatnie 18 lat miesięcy, zwerbowałem najlepszych z najlepszych, jeśli chodzi o ciężkie granie. Po raz kolejny wynik finalny jest niesamowity, a gościnne występy bardzo inspirujące! Dziękuję Wam, Przyjaciele (…). Kto wie, kiedy wszyscy spotkamy się, żeby zagrać te utwory na żywo, ale zrobię co w mojej mocy, aby tak się stało! Miłej zabawy!

Myślę, że wprowadzenie mamy już za sobą i możemy się zająć konkretami – czyli wybranymi, przeze mnie, utworami z New Man, New Songs, Same Shit, Vol. 2.

Na początku weźmy kawałek, który swoją drogą otwiera wydawnictwo, zatytułowany Black Hearse Cadillac. Gościnnie wystąpili Hank von Hell i Anders Odden. Przyznam szczerze, iż za pierwszym razem Black Hearse Cadillac mnie nie powaliło… do póki nie zaczęła grać ostatnia minuta. Totalne arcydzieło, które mnie pochłonęło do tego stopnia, że tego jednominutowego fragmentu odtwarzałam na okrągło przez jakąś godzinę. I te gitary… Aczkolwiek jest ukryty w nim smutek, ponieważ w dniu premiery albumu, zmarł Hank von Hell. Jest mi z tego powodu bardzo przykro, gdyż nigdy nie usłyszymy tej muzycznej współpracy na żywo.

Teraz wspomnę co nieco o All Hope Has Gone. Gościnnie wystąpili Blaze Bayley, Gary Holt i Jeff Mantas Dunn. Spore, choć ciekawe towarzystwo. Sam utwór jest okraszony pięknymi dźwiękami gitarowymi i perkusją, natomiast jeśli chodzi o sposób śpiewania – skojarzyło mi się to troszkę z Tillem Lindemannem z zespołu Rammstein. Zaś kobiece chórki zachwiały mi soulem i R&B. To wszystko połączyło się w jedną, fantastyczną całość. Żałuję tylko, iż kawałek trwa tak krótko.

Witches Don’t Fall in Love z Kristofferem Rygg jest czymś… innym, biorąc pod uwagę całą tracklistę. Co nie oznacza, oczywiście, że to jest coś złego i gorszego. Wręcz przeciwnie! Pokusiłabym się nawet o takie stwierdzenie, iż ta muzyczna propozycja jest bardzo przyjemna. Melodia jest na tyle delikatna, że mogłaby się kojarzyć z gatunkiem country.

Skupmy się, w końcu, na jakimś singlu. Osobiście uważam, iż najlepszy numer promocyjny to Angel Of Light z gościnnym udziałem Amalii z Myrkur. To po prostu uzależnia. Na platformie YouTube znalazłam świetny komentarz, w którym internauta napisał, iż „to jest świetna propozycja do napisów końcowych jakiegoś dobrego filmu” i ma racje! Idealnie nadaje się na soundtrack filmowy. Sam teledysk jest również ciekawy. Na koniec przytoczę wypowiedź artystki, która wiele wyjaśnia. Mianowicie, Amalie powiedziała tak:

Jestem podekscytowana współpracą z Nergalem zarówno przy utworze jak i klipie, w którym to gram rolę kobiety pochwyconej przez cień. Szuka ona wyjścia i zwraca się do „Anioła Światła” po odpowiednie wskazówki.

Tym oto akcentem kończę pisać tę recenzję. New Man, New Songs, Same Shit, Vol. 2 zespołu Me And That Man jest jednym z najlepszych albumów w roku 2021. Płyta jest po prostu genialna, piękna, emocjonalna, magnetyzująca, uzależniająca i pochłaniająca. Sprawia, że słuchając jej, możemy „wyzwolić” z siebie takie emocje, o których nawet nie myślimy na co dzień. Cóż mogę jeszcze dodać? Chyba tylko to, iż czekam na koncerty i kolejne krążki.