Nazywa się Leona Louise Lewis, znana jako po prostu Leona Lewis. Urodziła się 3. kwietnia 1985 roku w Londynie. W dniu dzisiejszym kończy 28 lat. Przypomnijmy całą jej karierę. Po udziale w programie X-Factor i sukcesie płyty Spirit Leona wydała dwie kolejne. One jednak poradziły sobie znacznie słabiej.
Echo, 2009
Już w styczniu 2009 roku Leona zaczęła pracować nad swoim drugim studyjnym krążkiem. Podobnie jak w przypadku debiutanckiego albumu współpracowała m.in. z Ryanem Tedderem oraz Simonem Cowellem. Pracę zakończyły się we wrześniu, a 9. listopada 2009 (16. w Wielkiej Brytanii; 17. w Stanach Zjednoczonych) światło dzienne ujrzała płyta Echo. Choć album dotarł na szczyt list UK Albums Chart oraz UK R&B Albums, nie powtórzył sukcesu poprzednika. Do dziś sprzedało się ok. 2,5 miliona kopii albumu. Na Year-End Charts uplasował się: w Wielkiej Brytanii na 15. pozycji (2009); na European Top 100 Albums na 57. miejscu (2010).
Płytę promowały jedynie dwa single. Pierwszy z nich – Happy – nie powtórzył sukcesu Bleeding Love czy Better in Time, ale całkiem nieźle poradził sobie na listach przebojów. W Austrii oraz w Wielkiej Brytanii dotarł do 2. pozycji. Gorzej było w Stanach, gdzie Happy uplasowało się dopiero na 31. miejscu. Jeszcze słabiej poradził sobie singiel I Got You. Na liście UK R&B dotarł co prawda do miejsca 3., ale w wielu innych krajach nie docierał nawet do TOP20.
Choć nie wydano go na singiel, to w grze Final Fantasy XIII wykorzystano utwór My Hands. Ponadto, w 2009, został wydany jeszcze jeden utwór wokalistki – nagrane na soundtrack do Avatara I See You. Piosenka wielokrotnie porównywana była do My Heart Will Go On Celine Dion. Wielkiego sukcesu nie osiągnęła, ale została przez wokalistkę kilkukrotnie wykonana na żywo.
The Labyrinth Tour; Hurt: The EP, 2010-2012
By promować albumy Echo oraz Spirit wokalistka wyruszyła w trasę koncertową The Labyrinth. Jako support dla Lewis występowała Gabriella Cilmi. Choć Leona zagrała jedynie 20 koncertów, to jeden z nich (na O2 Arena) został sfilmowany i wydany jako The Labyrinth Tour: Live from the O2. DVD zadebiutowało na 4. miejscu listy UK Music Video Chart. W TOP10 spędziło tam 12 tygodni. Ponadto artystka miała występować razem z Christiną Aguilerą podczas Bionic Tour. Ostatecznie jednak trasę tę odwołano.
Od 2010 wokalistka pracowała nad swoim trzecim studyjnym albumem. Jego premiera była jednak stale przekładana. Ostatecznie wydano go pod koniec 2012 roku. By jednak zwiększyć zainteresowanie swoją osobą, pod koniec 2011 Leona wydała Hurt: The EP. Na mini-albumie znalazły się trzy covery rockowych ballad.
Glassheart, 2012
12. października 2012 roku ukazał się wreszcie długo zapowiadany album Glassheart. Miał być wielkim powrotem wokalistki. Okazał się jednak wielką klapą. Co prawda dotarł do 3. miejsca na liście najpopularniejszych krążków na Wyspach, całkiem nieźle poradził sobie również w Austrii i w Niemczech, to ogólnie sprzedał się bardzo słabo. Nie tego oczekiwano po Leonie Lewis.
Single również nie cieszyły się wielką popularnością. Trouble dotarło co prawda do 7. miejsca na UK Singles Chart, ale Lovebird okazało się najsłabiej sprzedającym się singlem wokalistki, nie trafiając nawet na najniższe miejsce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Całkiem nieźle poradził sobie natomiast singiel Collide. Nie znalazł się co prawda na Glassheart, został też skrytykowany przez fanów wokalistki, ale stał się jej pierwszym numerem jeden na US Hot Dance Club Songs.
W lutym tego roku Leona rozstała się z dotychczasową wytwórnią płytową (Modest! Management) i zapowiedziała nagrywanie kolejnego studyjnego albumu.