Kwiat Jabłoni – Niemożliwe (2019), recenzja Piotra Krajewskiego

Wydanie pierwszego singla przez nowego artystę to tylko połowa sukcesu. Reszta zależy od udanej promocji, szczęścia i przede wszystkim słuchaczy. Piosenka musi zainteresować, zaciekawić, chwycić. Tak było właśnie z Dziś późno pójdę spać, debiutanckim singlem Kwiatu Jabłoni. Utwór przebył długą drogę, zanim okrzyknięto go niemałym hitem internetu. W końcu udało się, a duet brata i siostry w mgnieniu oka stał się muzyczną sensacją. Przyszła więc pora na pełnoprawny debiut. Kwiat Jabłoni prezentuje swoją pierwszą płytę.

Nagrali debiutancki singiel, nakręcili zgrabny teledysk i pod koniec marca 2018 roku pochwalili się nim w serwisie YouTube. Tak zaczęła się muzyczna przygoda Kwiatu Jabłoni, interesującego duetu tworzonego przez rodzeństwo – Jacka i Kasię Sienkiewiczów z Warszawy.

Ich pierwsza piosenka Dziś późno pójdę spać nie chwyciła od razu i cierpliwie czekała na zauważenie. Nic jednak nie zapowiadało, że folkowo-popowy kawałek brata i siostry aż tak namiesza w polskim internecie. Zaczęło się nieśmiało – od kilkudziesięciu i kilkuset tysięcy wyświetleń. Potem przyszedł pierwszy milion, drugi, trzeci… Dziś teledysk może pochwalić się pięcioma milionami odsłon, a Kwiat Jabłoni ma za sobą i przed sobą wyprzedane koncerty w całej Polsce. O podobnym starcie w branży marzy wielu. Im się udało. Jak? Po prostu, zasłużenie. Bo takich muzycznych talentów łaknie każdy słuchacz.

Niemożliwe? A jednak. Ta debiutancka płyta potwierdza, że nasza rodzima scena ma nowy, nieprzeciętny oraz intrygujący nabytek. Duet kuszący jednocześnie uroczą i na pozór prostą estetyką, ale także zgrabną mieszanką gatunkową. Kwiat Jabłoni tworzy muzykę, której potrzebuje każdy z nas. Melodyjną, ciepłą, przytulną. Tak zwyczajnie dającą przyjemność po nie zawsze łatwych zmaganiach z codziennością. Miło więc choć na chwilę odpłynąć gdzieś daleko przy takich utworach jak Nic więcej, Dziś późno pójdę spać, Za siódmą chmurą czy chociażby Dzień dobry. 

Kasia i Jacek zgrabnie łączą ze sobą światy delikatnego folku i muzyki indie z przyjemnym dla ucha popem oraz elementami elektroniki, dzięki czemu nie popadają w zalewający dzisiejszą popkulturę muzyczny banał. Bawią się dźwiękami, fascynują się nimi, nie boją się zmienić tempa. Niekiedy pozwalają sobie na większą subtelność, innym razem zaś zaskakują żywym i dynamicznym graniem, co świetnie słychać w piosenkach Turysta, Wzięli zamknęli mi klub, Wodymidaj czy Kto powie mi jak. Wokale pięknie współgrają z partiami fortepianu i mandoliną, która jest sterem całego albumu. Świetnie, że możemy usłyszeć wielkie możliwości tego niewielkiego instrumentu i poczuć choć na moment lekki powiew urokliwej americany.

Kwiat Jabłoni to szczęśliwie nie tylko delikatne, przebojowe i dobrze zrobione melodie, o których zapominamy chwilę po przesłuchaniu. One mówią wiele, naprawdę wiele. Rodzeństwo z Warszawy ma niezwykły dar. W pięknie prosty i melodyjny sposób potrafi opowiadać o rzeczach niełatwych, zahaczając często wręcz o poezję śpiewaną. Cieszą się teraźniejszością, martwią się trudnymi sprawami, zastanawiają nad życiem, pamiętając jednak, że warto optymistycznie patrzeć w przyszłość. Wierzyć, że – mimo wielu problemów – światełko w tunelu naprawdę istnieje. Ich teksty są autentyczne, niewymuszone, bardzo refleksyjne, czasami tak ujmująco poczciwe. Duet nie popada na szczęście w patos, nie ma moralizatorskich zapędów, nie sili się na wielką poezję. Brat i siostra śpiewają o rzeczach ważnych, ale mówią do swoich słuchaczy językiem prostym oraz dostępnym. I właśnie dlatego grupa ich fanów powiększą się z miesiąca na miesiąc.

Kwiat Jabłoni to radosny punkt na mapie polskich nowości muzycznych w 2019 roku. Kasia i Jacek debiutują jako duet mający wiele do powiedzenia oraz zaoferowania. Z pomysłem na siebie i pogodą ducha wkraczają pewnym krokiem w muzyczny świat. Dowodzą, że dojrzałość nie ma metryki, a o sprawach ważnych i trudnych można mówić w sposób lekki oraz zdystansowany, dając jednocześnie odbiorcy nadzieję na lepsze jutro. To jest właśnie siła muzyki. Ach, jak pięknie kwitnie ten kwiat!