Kelly Clarkson obchodzi dzisiaj 31. urodziny. Po wydaniu albumów Thankful i Breakaway artystka miała dość współpracy z wytwórnią płytową, która ją non stop ograniczała. W końcu pokazała pazura. Wydała kolejne albumy – My December oraz All I Ever Wanted. Nie powtórzyły one sukcesu dwóch poprzednich, jednak fani i tak je pokochali.
My December, 2007
Album My December został wydany w czerwcu 2007 roku. Jego wydanie, promocja i wszystko co temu towarzyszyła było nieustanną walką Kelly Clarkson vs. Wytwórnia płytowa (SONY-BMG i Clive Davis).
Wszystko złożyło się w zły sposób. Mój organizm był na wyczerpaniu, moje emocje były na wyczerpaniu. Próbowałam stać się kimś innym. Nie widziałam moich przyjaciół zbyt długo, byłam zmęczona, nie miałam dla nich czasu. Podróżowałam, a kolejne daty były dodawane i dodawane. Miałam 24 lata, nie mogłam sama tego wszystkiego ogarnąć. Nie uśmiechałam się, nie mogłam nic zrobić. Załamałam się, płakałam, nie odzywałam się do nikogo. Byłam aż tak zmęczona. – Kelly Clarkson
Wtedy rozpoczęła się również walka z RCA. Jej szef, Clive Davis nie był zadowolony z piosenek, które nagrała Clarkson. Kazał Clarkson pozmieniać utwory, a nawet groził wyrzuceniem całego nagranego materiału i rozpoczęciem prac nad nowymi utworami. Wszystkie te informacje ujawniła sama Clarkson, a Davis zaprzeczał wszystkiemu. Idąc dalej: Clarkson powiedziała, że Davis stwierdził, że album jest zbyt negatywny i zbyt mroczny. Artystka porównywała swój krążek do Nebraski – albumu Bruce Springesteena z 1982 roku, który nie był materiałem komercyjnym, ale przyniósł mu uznanie wśród krytyki.
Sprzedałam 15 milionów albumów na świecie i wciąż nikt nie słucha, co mam do powiedzenia. Nie obchodziło mnie bycie gwiazdą. Zawsze chciałam śpiewać i tworzyć. – Kelly Clarkson
Tak sytuację skomentował Simon Cowell
Kelly nie jest maskotką. Ona nie lubi, jak się jej mówi, co ma robić. Mogła iść prostą drogą i dalej nagrywać z Maxem Martinem – gwarantowany sukces. Jednak ona dała jasno do zrozumienia, że to ona chce kierować swoją karierą muzyczną. – Simon Cowell
Konflikt się rozrastał, rozpisywały się o tym wszystkie amerykańskie gazety. W końcu kilka tygodniu po premierze My December Kelly stwierdziła, że konflikt został zbyt bardzo rozbuchany przez prasę. Ale potem wybuchła kolejna sprawa – Davis „nakazał” Clarkson zaśpiewać na charytatywnym ewencie singiel Never Again, ale ta się nie zgodziła bo stwierdziła, że jak na charytatywnej imprezie ma promować swój nowy singiel? Zaśpiewała Up to the Mountain, a Never Again zostało wykonany podczas finału szóstej edycji American Idola.
My December zadebiutował na miejscu drugim Billboard 200. Do dnia dzisiejszego sprzedał się w ilości ponad 800 tys. kopii w USA i pokrył się platyną. Jedynym singlem, który dostał się do listy Billboardu – na miejsce 8. – było Never Again. Reszta – Sober, One Minute i Don’t Wast Your Time obeszły się bez echa. Clarkson zaczęła nagrywać kolejny krążek…
All I Ever Wanted, 2009
All I Ever Wanted to drugi album Clarkson, który zadebiutował na szczycie Billboard 200. Artystka współpracowała przy nim w duże mierze z Ryanem Tedderem, frontmanem zespołu OneRepublic. Jednak na liście producentów znaleźli się również Max Martin czy Dr. Luke. Clarkson tłumaczyła to faktem, że „wyszła już” z tego dołka, który miała przy My December. W tej chwili miała ochotę na stworzenie właśnie takich utworów. Clarkson określiła krążek jako inspirację zespołem Garbage. Utwór Save You zawiera elementy Mozarta, a If I Can”t Have You nazwała połączeniem Eurythmics z The Killers.
Krążek to kolejny platynowy album Clarkson – w USA sprzedał się w ilości przekraczającej 900 tys. kopii. Artystka promowała album w dwóch trasach koncertowych – All I Ever Wanted Mini Tour – 23 koncerty w Ameryce, oraz All I Ever Wanted Tour – światowa trasa po Ameryce, Europie, Azji, Australii i Nowej Zelandii. Mimo już drugiej światowej trasy koncertowej, Clarkson wciąż nie udało się trafić do takiego małego kraju w Europie (9. pod względem powierzchni w Europie) jak Polska.
