Eurowizja 2024: Izrael i „Hurricane” (Eden Golan)

Udział Izraela w konkursie to jeden z najbardziej kontrowersyjnych elementów tegorocznego wydarzenia. Jak sobie poradzi Eden Golan?

PÓŁFINAŁ: 2 / POZYCJA STARTOWA: 14

Poznaj artystę i utwór

Eden Golan urodzona 5 października 2003 roku, jest rosyjsko-izraelską piosenkarką. Karierę muzyczną rozpoczęła, biorąc udział w rosyjskich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci w 2015 roku, a następnie w rosyjskiej edycji programu The Voice Kids.

Golan urodziła się w Kfar Sabie w Izraelu. Gdy miała sześć lat, przeprowadziła się z rodzicami do Moskwy na stałe z powodu pracy swojego ojca, gdzie spędziła 12 lat. Oboje jej rodzice urodzili się w Związku Radzieckim w rodzinach o żydowskim dziedzictwie. Matka Golana ma również ukraińskie korzenie. Jej dziadek, Yuri, ukończył Wydział Dziennikarstwa Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego i pracował dla gazety „Sowieckaja Młodioż”.

W 2015 roku Golan wzięła udział w rosyjskich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci, zajmując piąte miejsce w finale z wynikiem 22 punktów, osiem punktów mniej niż zwycięzca, Michaił Smirnow. W 2016 roku wystąpiła na konkursie New Wave w Krymie, wykonując między innymi swój utwór Howl at the Moon w duecie z Nyushą. W 2018 roku była finalistką piątej serii programu The Voice Kids w drużynie Pelageyi. Współpracowała z Yinonem Yachelem. Po powrocie do Izraela w 2022 roku, Golan wzięła udział w finale drugiej serii programu Ro’im et Hakol i została wyeliminowana w pierwszej rundzie.

W przygotowaniu do Konkursu Piosenki Eurowizji 2024, Izraelska Korporacja Nadawcza zdecydowała o powrocie do wyboru reprezentanta kraju przez współpracę z kanałem Keshet 12 i programem talentów Rising Star. Golan wygrała wszystkie etapy tego programu, wykonując w finale utwory Whitney Houston „I Have Nothing” i Aerosmith „I Don’t Want to Miss a Thing„, zdobywając zarówno głosy jury, jak i publiczności. Została tym samym reprezentantką Izraela na konkursie. Jej konkursowy utwór, wybrany na późniejszym etapie, nosi tytuł Hurricane.

Piosenka Hurricane autorstwa Eden Golan, napisana przez Avi Ohayona, Keren Peles i Stava Begra, została wydana 10 marca 2024 roku przez Session 42. Zainspirowana izraelską perspektywą ataku prowadzonego przez Hamas na Izrael w 2023 roku i emocjonalnymi następstwami tego ataku dla Izraelczyków – jak twierdzą Golan i jej autorzy piosenki.

Piosenka początkowo nosiła tytuł October Rain i zarówno tytuł, jak i tekst piosenki były odbierane jako polityczne przesłanie nawiązujące do wojny izraelsko-hamasowskiej, popierające Izrael i Siły Obronne Izraela (IDF). W związku z tym, Europejska Unia Nadawcza (EBU), organizacja zarządzająca Konkursem Piosenki Eurowizji, zażądała przepisania tekstu utworu pod koniec lutego 2024 roku. Po wielokrotnych nadsyłaniach i przeróbkach, ostateczna zatwierdzona wersja, zatytułowana Hurricane, została zaakceptowana przez EBU 7 marca. Piosenka w obu wersjach, wraz z samą Golan, spotkała się z licznymi wezwaniami do jej wykluczenia z konkursu.

Poznaj kraj

Eurowizyjna historia Izraela to temat na niejeden, długi artykuł. Kraj ten zadebiutował w 1973 roku i już wtedy zajął wysoką, czwartą lokatę. Pierwszą wygraną zdobył już w 1978 roku (Izhar Cohen and the Alphabeta – A-Ba-Ni-Bi” (א-ב-ני-בי)), a rok później… ponownie zdobył pierwsze miejsce, tym razem za sprawą formacji Milk and Honey. Trzecia wygrana przyszła w 1998 roku, a Dana International stała się jedną z największych ikon Eurowizji. W 2011 roku wokalistka powróciła do konkursu, jednak nawet nie zbliżyła się do swojego poprzedniego wyniku, bowiem ze swoim utworem Ding Dong odpadła już w półfinale.

Wynik ten rozpoczął gorszą erę izraelskich startów na Eurowizji, bowiem przez cztery lata państwo to nie mogło przebrnąć przez półfinał. Wszystko zmienił Nadav Guedj, który w 2015 roku wyśpiewał upragniony awans. Od tego czasu Izrael zawsze kwalifikował się do finału, a w 2018 roku Netta zdołała go nawet wygrać. Niestety, dobra passa skończyła się dwa lata temu, kiedy to charyzmatyczny Michael Ben David zajął w półfinale 13., jak się okazało, pechową lokatę. Rok temu znów los się odwrócił, bo Noa Kirel ze swoimi jednorożcem zajęła trzecie miejsce w finale.