Eurowizja 2024: Estonia i „(nendest) narkootikumidest ei tea me (küll) midagi” (5MIINUST x Puuluup)

Estończycy podczas lokalnych preselekcji zdecydowali, że do Malmö pojedzie współpraca zespołu 5MIINUST oraz folkowego duetu Puuluup z utworem (nendest) narkootikumidest ei tea me (küll) midagi. Czy ta współpraca przyniesie im awans do finału?

PÓŁFINAŁ: 2 / NUMER STARTOWY: 13

Poznaj artystów i utwór

5MIINUST to estońska grupa hip hopowa założona w 2015 roku. Zespół pochodzi z niewielkiej miejscowości w Estonii Võsu. W skład grupy wchodzą Kristjan Jakobson (pseudonim „Estoni Kohver” lub „Kohver”), Mihkel Tamm („Päevakoer”), Karl Kivastik („Põhja-Korea” lub „Korea”) oraz Priit Tomson („Lancelot”). W zespole do 2023 roku był Pavel Botšarov („Venelane”), który opuścił, aby skupić się na solowej karierze pod pseudonimem Gameboy Tetris.

Grupa zyskała popularność w 2018 roku, kiedy ich albumy Aasta plaat i Rämmar, wydane odpowiednio w 2016 i 2017 roku znalazły się w pierwszej dwudziestce najlepiej sprzedających się albumów w kraju. Rok później nagrali singiel Aluspükse z Nublu, który przez sześć tygodni utrzymywał się na szczycie listy Eesti Tipp-40 i był trzecią najlepiej sprzedającą się piosenką w Estonii w 2019 roku. Od tego czasu należą do bałtyckiego oddziału Universal Music Group, wydając single Paaristõuked, Peo lõpp i Loodus ja hobused. 5MIINUST dwukrotnie zdobyli nagrodę Artysta Roku w ramach Estonian Music Awards, a także otrzymali dwie dodatkowe nominacje.

Puuluup to estoński zespół folkowy założony w 2014 roku. Tworzą go Ramo Teder (znany również jako solowy artysta Pastacas) oraz antropolog Marko Veisson.

Zespół gra na Hiiu kandle i używa pętli oraz innych efektów, takich jak powtarzanie dźwięków czy przerwy w melodii z pomocą elektroniki. Muzycy określają swój styl jako „neozombie postal folk”, sugerując, że zapomniana gra na Hiiu kandle odradza się jako zombie. Od 2015 roku regularnie występują na Festiwalu Muzyki Tradycyjnej Viljandi i koncertują w wielu krajach na festiwalach i podczas indywidualnych występów.

W 2023 roku oba zespoły połączyły siłę i stworzyły utwór (nendest) narkootikumidest ei tea me (küll) midagi, który został zgłoszony do preselekcji w Estonii. Opowiada o dystansie do narkotyków i używek, podkreślając fakt, że autor nie ma z nimi wspólnego, choć porusza się w środowisku, w którym są one powszechne. Tekst zawiera również pewną ironię i humor, co może sugerować, że autor nie traktuje poważnie problemów związanych z narkotykami i używkami. A zamiast przyjmować nielegalne substancje woli zajadać się zielonymi Laysami oraz popijać piwo IPA. Dzięki wsparciu publiczności obie grupy razem z ekstrawagancką piosenką powalczą o miejsce w finale 68. Konkursu Piosenki Eurowizji.

Poznaj kraj

Początki Estonii na Konkursie Piosenki Eurowizji sięgają 1993 roku. Wtedy Janika Sillamaa z utworem Muretut meelt ja südametuld próbowała dostać się do finału konkursu poprzez nieoficjalny półfinał, w którym zajęła 5. miejsce. Dopiero rok później Silvi Vrait pojawiła się na eurowizyjnej scenie debiutując na 24. miejscu. Przełomowym momentem dla kraju był rok 2001, kiedy to Tanel Padar, Dave Benton i 2XL wygrali konkurs z piosenką Everybody. Było to pierwsze zwycięstwo Estonii w historii Eurowizji i pierwsze zwycięstwo kraju z byłego bloku wschodniego. Dzięki temu Estonia zorganizowała konkurs w 2002 roku w Tallinnie. Na swoim koncie kraj ma także trzecie miejsce za występ w 2002 roku szwedzkiej piosenkarki Sahlene z piosenką Runaway.

Na ten moment kraj pojawił się na 18 finałach. Ostatnim występem bałtyckiego państwa był występ estońskiej wokalistki pochodzenia rosyjskiego Aliki. Jej propozycja Bridges zebrała łącznie 168 puntów w finale, a w konsekwencji zajęła dla swojego kraju 8. miejsce.