Tego pana kojarzy każdy fan Eurowizji. Marco Mengoni powraca na eurowizyjną scenę po 10 latach. Czy tym razem zapisze się w historii konkursu i przyniesie Włochom kolejne zwycięstwo? Jego ballada Due Vite może oczarować miliony widzów.
POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR
Marco Mengoni poczuł miłość do muzyki już jako dziecko. Pewnego dnia zakochał się w karaoke, a jego nieprzeciętny talent wokalny niedługo później zauważyli rodzice, którzy wysłali go na lekcje śpiewu, gdzie przez kilka lat szkolił swój głos pod okiem nauczycieli. Występował w kilkuosobowym zespole, a po przeprowadzce na studia do Rzymu zdobywał cenne doświadczenie w piano barach i na weselach.
Nauka nie poszła w las. Wielka kariera pochodzącego z niewielkiego miasta Ronciglione Włocha rozpoczęła się w 2009 roku. W wieku 20 lat wygrał trzecią edycję włoskiego „X Factor”, a jego debiutancki singiel Dove si vola dotarł na sam szczyt oficjalnej listy przebojów. Zaledwie kilka miesięcy później Marco stanął po raz pierwszy na legendarnej scenie Teatro Ariston podczas festiwalu w Sanremo. Poradził sobie znakomicie – jako debiutant zdobył 3. miejsce.
Następne lata potwierdziły, że Mengoni to jeden z najciekawszych młodych artystów na Półwyspie Apenińskim. Kolejne przeboje, świetnie sprzedające się albumy, współpraca z wielkimi gwiazdami, wyprzedane koncerty, prestiżowe nagrody. Jako pierwszy Włoch w historii otrzymał statuetkę MTV EMA dla najlepszego europejskiego artysty.
Prawdziwym przełomem okazał się jednak rok 2013 i zwycięstwo na festiwalu w Sanremo z balladą L’essenziale. Wygrana umocniła pozycję Mengoni na włoskim rynku, a piosenka podbiła listy przebojów i pokryła się czterokrotną platyną. W maju 2013 roku jego talent docenili również widzowie z całej Europy. Wokalista reprezentował Włochy na Eurowizji w Malmö, gdzie zajął wysokie 7. miejsce.
W ciągu zaledwie kilku lat piosenkarz wydał kilka multiplatynowych płyt, które promowały wielkie przeboje, m.in. Guerriero, Ti ho voluto bene veramente, Hola, a w ostatnim czasie także No Stress, Ma Stasera czy Mi Fiderò. Najnowszy przebój Due Vite przyniósł mu w lutym drugie w karierze zwycięstwo w Sanremo, dzięki czemu otrzymał prawo do udziału w tegorocznej Eurowizji. Mengoni skorzystał z okazji i wkrótce powróci na eurowizyjną scenę.
Czy Due Vite podbije serca telewidzów i jurorów? Przekonamy się już 13 maja. Choć obecnie Marco nie znajduje się w ścisłej czołówce zestawienia bukmacherów, ballada na pewno ma spore szanse zwrócić uwagę milionów osób. W przejmującym utworze Włoch, inspirowanym twórczością legendarnego Lucio Dalli, opowiada o niełatwej relacji z samym sobą. Warto jednak mierzyć się z trudami życia, akceptować swoje błędy i czerpać radość z każdej chwili, ponieważ to część naszej egzystencji.
Jestem grzesznikiem. Popełniam błędy. Zdarzają się policzki, ale trzeba żyć dalej. Są chwile nudy i minusów, które są potrzebne jak wszystko inne. O tym jest dla mnie „Due Vite” – powiedział Mengoni w rozmowie z Vanity Fair Italia.
Tuż po Konkursie Piosenki Eurowizji, 25 maja ukaże się najnowsza płyta Marco Mengoniego zatytułowana Materia (Prisma), która zakończy trylogię albumową Materia.
POZNAJ KRAJ
Historia Włoch w Konkursie Piosenki Eurowizji jest naprawdę interesująca. Kraj był jednym z siedmiu państw, które wystąpiły w pierwszej edycji wydarzenia w 1956 roku. Na pierwszy triumf Włosi czekali osiem lat – w 1964 roku pierwsze miejsce zdobyła Gigliola Cinquetti. Dziś mogą pochwalić się łącznie trzema zwycięstwami. Ostatnie zwycięstwo, które odniósł w 2021 roku zespół Maneskin, udowodniło, że Eurowizja wciąż ma duży wpływ na rynek muzyczny. Włoska grupa w mgnieniu oka podbiła cały świat.
Nie tylko zwycięskie utwory Włoch odniosły światowy sukces. Jedną z najpopularniejszych piosenek w całej historii Eurowizji jest legendarne Nel blu, dipinto di blu (słynne Volare) Domenico Modugno, które w konkursie w 1958 roku zajęło „tylko” 3. miejsce. Co ciekawe, to pierwszy utwór w dziejach nagrodzony Grammy w kategoriach „nagranie roku” i „piosenka roku”. To także najczęściej coverowana piosenka w historii Eurowizji – śpiewali ją m.in. Dean Martin, Cliff Richard i David Bowie.
Przez wiele lat eurowizyjni widzowie nie mieli możliwości oglądać reprezentantów Włoch. Kraj kilkukrotnie wycofywał się z Eurowizji, tłumacząc to małym zainteresowaniem konkursu wśród widzów. W 1997 roku Italia wystąpiła po raz ostatni w XX wieku. Włosi powrócili do stawki dopiero w 2011 roku i dzięki występowi Raphaela Gualazziego omal nie wygrali konkursu po trzynastoletniej przerwie. Włoch zajął wysokie 2. miejsce, przegrywając jedynie z Ell & Nikki z Azerbejdżanu.
Od wielu lat Włochy to jeden z najlepiej radzących sobie krajów w konkursie. Niemal co roku kończą konkurs w najlepszej dziesiątce, a nawet najlepszej trójce – wygrana Maneskin w 2021 roku, o zwycięstwo otarli się też Il Volo (3. miejsce w 2016 roku) i Mahmood (2. miejsce w 2019 roku). Ten ostatni powrócił na eurowizyjną scenę w 2022 roku i razem z Blanco wywalczył wysokie 6. miejsce.
Czy Marco Mengoni poprawi swój dotychczasowy eurowizyjny wynik, a może nawet powalczy o końcowy triumf? Zdaniem bukmacherów Włochy mają ogromną szansę na miejsce w pierwszej dziesiątce. Eurowizja przyzwyczaiła nas jednak do tego, że potrafi być nieprzewidywalna, więc wszystko jest możliwe.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 1956 | Franca Raimondi | „Aprite le finestre” | N/K | brak rundy półfinałowej |
||
| Tonina Torrielli | „Amami se vuoi” | |||||
| 1957 | Nunzio Gallo | „Corde della mia chitarra” | 6 | 7 | ||
| 1958 | Domenico Modugno | „Nel blu dipinto di blu” | 3 | 13 | ||
| 1959 | Domenico Modugno | „Piove (Ciao, ciao bambina)” | 6 | 11 | ||
| 1960 | Renato Rascel | „Romantica” | 8 | 5 | ||
| 1961 | Betty Curtis | „Al di là” | 5 | 12 | ||
| 1962 | Claudio Villa | „Addio, addio” | 9 | 3 | ||
| 1963 | Emilio Pericoli | „Uno per tutte” | 3 | 37 | ||
| 1964 | Gigliola Cinquetti | „Non ho l’età” | 1 | 49 | ||
| 1965 | Bobby Solo | „Se piangi, se ridi” | 5 | 15 | ||
| 1966 | Domenico Modugno | „Dio, come ti amo” | 17 | 0 | ||
| 1967 | Claudio Villa | „Non andare più lontano” | 11 | 4 | ||
| 1968 | Sergio Endrigo | „Marianne” | 10 | 7 | ||
| 1969 | Iva Zanicchi | „Due grosse lacrime bianche” | 13 | 5 | ||
| 1970 | Gianni Morandi | „Occhi di ragazza” | 8 | 5 | ||
| 1971 | Massimo Ranieri | „L’amore è un attimo” | 5 | 91 | ||
| 1972 | Nicola Di Bari | „I giorni dell’arcobaleno” | 6 | 92 | ||
| 1973 | Massimo Ranieri | „Chi sarà con te” | 13 | 74 | ||
| 1974 | Gigliola Cinquetti | „Sì” | 2 | 18 | ||
| 1975 | Wess i Dori Ghezzi | „Era” | 3 | 115 | ||
| 1976 | Al Bano & Romina Power | „We’ll Live It All Again” | 7 | 69 | ||
| 1977 | Mia Martini | „Libera” | 13 | 33 | ||
| 1978 | Ricchi e Poveri | „Questo amore” | 12 | 53 | ||
| 1979 | Matia Bazar | „Raggio di luna” | 15 | 27 | ||
| 1980 | Alan Sorrenti | „Non so che darei” | 6 | 87 | ||
| brak reprezentanta w latach 1981 – 1982 | ||||||
| 1983 | Riccardo Fogli | „Per Lucia” | 11 | 41 | ||
| 1984 | Alice & Battiato | „I treni di Tozeur” | 5 | 70 | ||
| 1985 | Al Bano & Romina Power | „Magic Oh Magic” | 7 | 78 | ||
| 1986 | brak reprezentanta | |||||
| 1987 | Umberto Tozzi & Raf | „Gente di mare” | 3 | 103 | ||
| 1988 | Luca Barbarossa | „Vivo (Ti scrivo)” | 12 | 52 | ||
| 1989 | Anna Oxa & Fausto Leali | „Avrei voluto” | 9 | 56 | ||
| 1990 | Toto Cutugno | „Insieme: 1992” | 1 | 149 | ||
| 1991 | Peppino di Capri | „Comme è ddoce ’o mare” | 7 | 89 | ||
| 1992 | Mia Martini | „Rapsodia” | 4 | 111 | ||
| 1993 | Enrico Ruggeri | „Sole d’Europa” | 12 | 45 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| brak reprezentanta w latach 1994 – 1996 | brak rundy półfinałowej |
|||||
| 1997 | Jalisse | „Fiumi di parole” | 4 | 114 | ||
| brak reprezentanta w latach 1998 – 2010 | ||||||
| 2011 | Raphael Gualazzi | „Madness of Love” | 2 | 189 | Wielka Piątka | |
| 2012 | Nina Zilli | „L’amore è femmina” | 9 | 101 | ||
| 2013 | Marco Mengoni | „L’essenziale” | 7 | 126 | ||
| 2014 | Emma | „La mia città” | 21 | 33 | ||
| 2015 | Il Volo | „Grande amore” | 3 | 292 | ||
| 2016 | Francesca Michielin | „No Degree of Separation” | 16 | 124 | ||
| 2017 | Francesco Gabbani | „Occidentali’s Karma” | 6 | 334 | ||
| 2018 | Ermal Meta & Fabrizio Moro | „Non mi avete fatto niente” | 5 | 308 | ||
| 2019 | Mahmood | „Soldi” | 2 | 472 | ||
| 2020 | Diodato | „Fai Rumore” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Måneskin | „Zitti e buoni” | 524 | 1 | ||
| 2022 | Mahmood, BLANCO | „Brividi” | 6 | 268 | ||
| 2023 | Marco Mengoni | „Due vite” | ? | ? | ||