11 lat temu wygrała Eurowizję. Teraz wraca, czy powtórzy swój sukces? Oczekiwania są wielkie, a Szwedzi na pewno chętni i gotowi na kolejną Eurowizję w swoim kraju.
PÓŁFINAŁ: 1 / POZYCJA STARTOWA: 11
POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR
Loreen, a właściwie Lorine Zineb Nora Talhaoui urodziła się w Sztokholmie w Szwecji w 1983 roku, jednak jej korzenie sięgają Maroka, skąd pochodzą jej rodzice. Wychowała się w liberalnej muzułmańskiej rodzinie w mieście Västerås, 100 km od Sztokholmu.
Loreen zadebiutowała w 2004 roku (jako Lorén Talhaoui) biorąc udział w szwedzkiej wersji programu Idol. Zajęła czwarte miejsce (wygrał Daniel Lindström). Po programie wydała jeden singiel, po czym zajęła się pracą w telewizji. Powróciła w 2011 roku, kiedy to jako Loreen wzięła udział w Melodifestivalen z utworem My Heart Is Refusing Me. Awansowała do półfinału drugiej szansy, ale tam przegrała z Sarą Vargą. Ostatecznie na Eurowizję w 2011 roku pojechał Eric Saade z piosenką Popular, natomiast My Heart Is Refusing Me stało się pierwszym przebojem Loreen w kraju.
Loreen się nie poddała i spróbowała swoich sił po raz drugi, rok później. Z piosenką Euphoria awansowała bezpośrednio do finału po czym go wygrała. Trzy miesiące później wygrała Eurowizję 2012 bijąc przy czym kilkanaście różnych rekordów. Euphoria otrzymała rekordową ilość „dwunastek”, jak również głosy od 40 krajów na 42 biorące udział (nie otrzymała żadnego punktu od Włoch, a Szwecja nie mogła sama na siebie głosować). Po konkursie Euphoria stała się międzynarodowym hitem docierając nawet do miejsca trzeciego na brytyjskiej liście przebojów (pierwszy singiel eurowizyjny nie z Wielkiej Brytanii w tym zestawieniu od 1987 roku, kiedy to miejsce pierwsze zajął Johnny Logan z Hold Me Now).
W październiku 2012 roku ukazał się debiutancki album Loreen, Heal, który pokrył się platyną w Szwecji. W maju 2013 na Eurowizyjnej scenie Loreen wykonała We Got the Power, nowy singiel z reedycji albumu.
W 2013 i 2014 roku Loreen koncertowała – włączając w to lokalną „rezydencję” (na wzór Las Vegas) w Malmo, gdzie dawała koncerty od listopada do grudnia 2014. Potwierdziła również prace nad drugim albumem, który miał zostać wydany w 2014. Wydane zostały utwory Jupiter Drive i Dumpster. Album nigdy nie ujrzał światła dziennego (rzekomy jego tytuł to Raptide).
W 2015 ogłoszono nowy projekt – Paperlight. Wydano utwór o tym samym tytule oraz jego nową wersję, Paper Light (Higher). Pod koniec 2015 wydano jeszcze szwedzkojęzyczny singiel Under ytan („Under the Surface„), ale o albumie nadal było cicho. W 2017 Loreen wzięła udział w Melodifestivalen 2017 z piosenką Statements. Mimo zachwytu europejskiej publiczności, Szwedzi zostawili Loreen w półfinale drugiej szansy. Na Eurowizję pojechał Robin Bengtsson. W sierpniu 2017 wydała EP-kę Nude, a w listopadzie tego samego roku album zatytułowany Ride. Krążek nie odniósł sukcesu.
I tak dochodzimy do 2022 roku, kiedy to ogłoszono, że Loreen weźmie udział w Melodifestivaln 2023. Nadzieje i oczekiwania były ogromne, a europejska publiczność drżała w obawie, że Szwedzi po raz kolejny nie wyślą na Eurowizję ulubienicy wszystkich eurowizyjnych maniaków. Tak się nie stało, Loreen z łatwością awansowała do finału Melodifestivalen w lutym 2023, a potem go wygrała. Aktualnie piosenka Tattoo znajduje się na miejscu pierwszym u wszystkich bukmacherów i jest głównym kandydatem do zwycięstwa Eurowizji 2023.
Tattoo powstało z tym samym teamem producenckim, z którym Loreen napisała i stworzyła Euphorię. Na scenie artystka jest sama, a całość ma wizję bardzo klaustrofobicznego, jednak efektywnego stagingu. Już po pierwszym występie Loreen w Szwecji, organizatorzy Eurowizji 2023 w Wielkiej Brytanii informowali, że jeśli to Loreen pojedzie do Liverpoolu może być problem z odtworzeniem tego występu. Dach w arenie w Liverpoolu nie jest w stanie utrzymać 18-tonowego(!) ekranu, który wisi nad Loreen. Po wygranej szwecji team ogłosił, że zrobią, co w ich mocy, aby występ był jak najbardziej podobny do tego z Melodifestivalen.
Jeśli Loreen wygra Eurowizję 2023 będzie to dopiero druga osoba, która wygra Eurowizję dwukrotnie, a pierwsza kobieta. Wcześniej, dwukrotnie Eurowizję wygrał Johnny Logan (1980 – What’s Another Year, 1987 – Hold Me Now, jak również Logan jest autorem uutworu Why Me, który w wykonaniu Lindy Martin w 1992 również wygrał Eurowizję; wszystkie zwycięstwa w kolorach Irlandii). Byłoby to również siódme zwycięstwo Szwecji, zrównujące rekord Irlandii (aktualnie najwięcej wygranych w historii).
Poznaj kraj
Szwecji na Eurowizji nie trzeba przedstawiać żadnemu fanowi konkursu. Jest to kraj, który na tym konkursie radzi sobie najlepiej w ostatnich 15-20 latach. Stawiając sobie za granicę na przykład rok 2010 – to właśnie tylko i wyłącznie w 2010 roku nie udało im się awansować. Szwecja wygrała w 2012 i 2015 roku (Loreen i Mans Zelmerlow), w latach poprzedzających zwycięstwo (2011 i 2014) była na miejscu 3. Kolejne 4 lata to kolejny miejsca 5-5-7 i ponownie 5 w 2019. Ostatnie dwa lata to miejsce 14 w 2021, a rok temu czwarte miejsce Cornelii Jakobs.
Szwecja cały konkurs wygrała sześć razy (ABBA (1974), Herreys (1984), Carola (1991), Charlotte Nilsson (1999), Loreen (2012), Måns Zelmerlöw (2015)), a brała w nim udział 61 razy. Debiutowała w 1958. To ze Szwecji również pochodzi największy eurowizyjny przebój – Waterloo zespołu Abba. To również ten utwór wygrał specjalny konkurs na 50-lecie Eurowizji: Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest.
Rok temu Szwecję na Eurowizji reprezentowała Cornelia Jakobs, która z utworem Hold Me Closer zajęła czwarte miejsce.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 1958 | Alice Babs | „Lilla stjärna” | 4 | 10 | brak rundy półfinałowej |
|
| 1959 | Brita Borg | „Augustin” | 9 | 4 | ||
| 1960 | Siw Malmkvist | „Alla andra får varann” | 10 | 4 | ||
| 1961 | Lill-Babs | „April, April” | 14 | 2 | ||
| 1962 | Inger Berggren | „Sol och vår” | 7 | 4 | ||
| 1963 | Monica Zetterlund | „En gång i Stockholm” | 13 | 0 | ||
| 1964 | brak reprezentanta | |||||
| 1965 | Ingvar Wixell | „Absent Friends” | 10 | 6 | ||
| 1966 | Lill Lindfors i Svante Thuresson | „Nygammal vals” | 2 | 16 | ||
| 1967 | Östen Warnerbring | „Som en dröm” | 8 | 7 | ||
| 1968 | Claes Göran Hederström | „Det börjar verka kärlek, banne mej” | 5 | 15 | ||
| 1969 | Tommy Körberg | „Judy min vän” | 9 | 8 | ||
| 1970 | brak reprezentanta | |||||
| 1971 | Family Four | „Vita vidder” | 6 | 85 | ||
| 1972 | „Härliga sommardag” | 13 | 75 | |||
| 1973 | Nova and The Dolls | „Sommaren som aldrig säger nej” | 5 | 94 | ||
| 1974 | ABBA | „Waterloo” | 1 | 24 | ||
| 1975 | Lars Berghagen and the Dolls | „Jennie, Jennie” | 8 | 72 | ||
| 1976 | brak reprezentanta | |||||
| 1977 | Forbes | „Beatles” | 18 | 2 | ||
| 1978 | Björn Skifs | „Det blir alltid värre framåt natten” | 14 | 26 | ||
| 1979 | Ted Gärdestad | „Satellit” | 17 | 8 | ||
| 1980 | Tomas Ledin | „Just nu!” | 10 | 47 | ||
| 1981 | Björn Skifs | „Fångad i en dröm” | 10 | 50 | ||
| 1982 | Chips | „Dag efter dag” | 8 | 67 | ||
| 1983 | Carola | „Främling” | 3 | 126 | ||
| 1984 | Herreys | „Diggi-loo diggi-ley” | 1 | 145 | ||
| 1985 | Kikki Danielsson | „Bra vibrationer” | 3 | 103 | ||
| 1986 | Monica Törnell i Lasse Holm | „E’ de’ det här du kallar kärlek?” | 5 | 78 | ||
| 1987 | Lotta Engberg | „Boogaloo” | 12 | 50 | ||
| 1988 | Tommy Körberg | „Stad i ljus” | 12 | 52 | ||
| 1989 | Tommy Nilsson | „En dag” | 4 | 110 | ||
| 1990 | Edin-Ådahl | „Som en vind” | 16 | 24 | ||
| 1991 | Carola | „Fångad av en stormvind” | 1 | 146 | ||
| 1992 | Christer Björkman | „I morgon är en annan dag” | 22 | 9 | ||
| 1993 | Arvingarna | „Eloise” | 7 | 89 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| 1994 | Marie Bergman i Roger Pontare | „Stjärnorna” | 13 | 48 | brak rundy półfinałowej |
|
| 1995 | Jan Johansen | „Se på mig” | 3 | 100 | ||
| 1996 | One More Time | „Den vilda” | 3 | 100 | 1 | 227 |
| 1997 | Blond | „Bara Hon älskar Mig” | 14 | 36 | brak rundy półfinałowej |
|
| 1998 | Jill Johnson | „Kärleken är” | 10 | 53 | ||
| 1999 | Charlotte Nilsson | „Take Me to Your Heaven” | 1 | 163 | ||
| 2000 | Roger Pontare | „When Spirits Are Calling My Name” | 7 | 88 | ||
| 2001 | Friends | „Listen to Your Heartbeat” | 5 | 100 | ||
| 2002 | Afro-dite | „Never Let It Go” | 8 | 72 | ||
| 2003 | Fame | „Give Me Your Love” | 5 | 107 | ||
| 2004 | Lena Philipsson | „It Hurts” | 5 | 170 | Top 11 | |
| 2005 | Martin Stenmarck | „Las Vegas” | 19 | 30 | Top 12 | |
| 2006 | Carola | „Invincible” | 5 | 170 | 4 | 214 |
| 2007 | The Ark | „The Worrying Kind” | 18 | 51 | Top 10 | |
| 2008 | Charlotte Perrelli | „Hero” | 18 | 47 | 12 | 54 |
| 2009 | Malena Ernman | „La voix” | 21 | 33 | 4 | 105 |
| 2010 | Anna Bergendahl | „This Is My Life” | – | 11 | 62 | |
| 2011 | Eric Saade | „Popular” | 3 | 185 | 1 | 155 |
| 2012 | Loreen | „Euphoria” | 1 | 372 | 1 | 181 |
| 2013 | Robin Stjernberg | „You” | 14 | 62 | Organizator | |
| 2014 | Sanna Nielsen | „Undo” | 3 | 218 | 2 | 131 |
| 2015 | Måns Zelmerlöw | „Heroes” | 1 | 365 | 1 | 217 |
| 2016 | Frans | „If I Were Sorry” | 5 | 261 | Organizator | |
| 2017 | Robin Bengtsson | „I Can’t Go On” | 5 | 344 | 3 | 227 |
| 2018 | Benjamin Ingrosso | „Dance You Off” | 7 | 274 | 2 | 254 |
| 2019 | John Lundvik | „Too Late For Love” | 5 | 334 | 3 | 238 |
| 2020 | The Mamas | „Move” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Tusse | „Voices” | 14 | 109 | 7 | 142 |
| 2022 | Cornelia Jakobs | „Hold Me Closer” | 4 | 438 | 1 | 396 |
| 2023 | Loreen | „Tattoo” | ? | ? | ? | ? |
