Eurowizja 2023. Izrael i „Unicorn” (Noa Kirel)

Czas na izraelskiego jednorożca. Jak oceniacie ten utwór i tę propozycję?

Półfinał: 1 / Pozycja startowa: 9

Poznaj artystkę i utwór

Noa Kirel urodziła się 10 kwietnia 2001 w Tel-Avivie, chociaż dorastała w położonym niedaleko mieście Ra’anana. Noa pochodzi z żydowskiej rodziny o marokańsko-austriackio-hiszpańskich korzeniach. Jej imię oznacza po hebrajsku „ruch”, a wybór ten zasugerował lekarz, kiedy w wieku miesięcy u wokalistki wykryto groźną chorobę nerek. Swoje pierwsze kroki przed kamerą Kirel stawiała już jako małe dziecko, bowiem zadebiutowała w programie Pushers stacji HOT. Format skupia się na rodzicach skłaniających swoje dzieci do spróbowania swoich sił i talentów w różnych dziedzinach (ojciec Noi jest dyrektorem firmy Glassco Glass produkującej importowane szkło).

Swój muzyczny debiut Noa zaliczyła w 2015 roku publikując utwór Medabrim? Po sukcesie debiutanckiego singla przyszedł czas na Killer, a teledysk do tego klipu wzbudził spore kontrowersje ze względu na swój charakter i młody wiek wokalistki. Następnie przyszedł czas na utwory takie jak Yesh Be Ahava, Rak Ata, Hatzi Meshuga, Bye Lahofesh czy Ten Li Siman, a pod koniec 2016 roku Noa zdobyła nagodę Israeli Kids’ Choice Awards w kategorii Singer of the Year.

Idąc za ciosem Noa kontynuowała swoją karierę muzyczną wydając szereg singli. Do najpopularniejszych z nich należą Etzel HaDoda VeHaDod (nagrany z Aviorem Malsamem cover utworu Danny’ego Sandersona), Pouch, Meusharam (przy współpracy z Dolli & Penn i Liran Danino), Trilili Tralala, Million Dollar czy Yahalomim. Jednak pomimo sukcesów Noa musiała też mierzyć się z krytyką, kiedy w 2021 została zaproszona do współpracy przez Omera Adama. Ich wersja Hatikvah, czyli hymnu państwa Izrael została okrzyknięta jako lekceważąca i żenująca.

Kirel w izraelskim show-biznesie spełnia się nie tylko jako wokalistka, lecz także aktorka i osobowość medialna. Noa ma ma swoim koncie role w produkcjach takich jak Shilton Ha’Tzlalim, Kfula, Jom Be’Hayei, Almost Famous czy reality-show Love You Charlie. Występowała także w musicalu Trzej Muszkieterowie oraz teatralnej adaptacji serialu Kfula. Do swoich osiągnięć wokalistka może także dopisać prowadzenie programu LipStar oraz jurorowanie w programach takich jak lokalne wersje formatów Rising Star czy Mam Talent. Noa jest także laureatką 5 statuetek MTV Europe Music Awards w kategorii Best Israeli Act, które zdobyła w latach 2017, 2018, 2020, 2021 oraz 2022.

Po osiągnięciu sukcesu w Izraelu przyszedł czas na rynek międzynarodowy. W czerwcu 2020 Noa została podopieczną amerykańskiej wytrórnii Atlantic Records, a w grudniu tego samego roku podpisała kontrakt z WME-IMG. Rok później ukazał się Please Don’t Suck, czyli pierwszy międzynarodowy singiel wokalistki, który odbił się dość szerokim echem na TikToku. Następnie przyszedł czas na Bad Little Thing, z którym wystąpiła na otwarciu gali Miss Universe 2021 oraz Thought About That. Natomiast utwór Gone został nagrany przy współpracy i izraelskim oddziałem samochodowej marki Peugeot. Wokalistka w swojej dyskografii ma także współpracę ze szwedzkim duetem Jubël.

Biorąc pod uwagę popularność wokalistki w kraju oraz jej sukces nic dziwnego, że komisja telewizji KAN uznała, że Noa Kirel będzie idealną kandydatką do reprezentowania Izraela na Eurowizji 2023. Co ciekawe, decyzję tę ogłoszono już w lipcu 2022 roku i… bez potwierdzenia tej kandydatury ze strony artystki i jej sztabu. Jednak miesiąc później na konferencji prasowej potwierdzono tę nominację, sprawiając jednocześnie, że była to pierwsza oficjalne potwierdzona uczestniczka Eurowizji 2023.

Jednak na konkursowy utwór Noi trzeba było czekać aż do 8 marca, bowiem wtedy ukazał się utwór Unicorn. Klip do tegorocznej propozycji Izraela był kręcony w Polsce pod okiem multimedialnego kolektywu Warsaw Witches Association.

Poznaj Kraj

Eurowizyjna historia Izraela to temat na niejeden, długi artykuł. Kraj ten zadebiutował w 1973 roku i już wtedy zajął wysoką, czwartą lokatę. Pierwszą wygraną zdobył już w 1978 roku (Izhar Cohen and the Alphabeta – A-Ba-Ni-Bi” (א-ב-ני-בי)), a rok później… ponownie zdobył pierwsze miejsce, tym razem za sprawą formacji Milk and Honey. Trzecia wygrana przyszła w 1998 roku, a Dana International stała się jedną z największych ikon Eurowizji. W 2011 roku wokalistka powróciła do konkursu, jednak nawet nie zbliżyła się do swojego poprzedniego wyniku, bowiem ze swoim utworem Ding Dong odpadła już w półfinale.

Wynik ten rozpoczął gorszą erę izraelskich startów na Eurowizji, bowiem przez cztery lata państwo to nie mogło przebrnąć przez półfinał. Wszystko zmienił Nadav Guedj, który w 2015 roku wyśpiewał upragniony awans. Od tego czasu Izrael zawsze kwalifikował się do finału, a w 2018 roku Netta zdołała go nawet wygrać. Niestety, dobra passa skończyła się rok temu, kiedy to charyzmatyczny Michael Ben David zajął w półfinale 13., jak się okazało, pechową lokatę.