Eurowizja 2023. Holandia i „Burning Daylights” (Mia Nicolai & Dion Cooper)

W tym roku Holandię będą reprezentować Mia Nicolai & Dion Cooper. Czy ten duet sięgnie po szóste zwycięstwo dla swojego kraju?

PÓŁFINAŁ: 1 NUMER STARTOWY: 14

Poznaj artystę i utwór

Mia Nicolai, a właściwie Michaja Nicolaï urodziła się 7 marca 1996 roku w Amsterdamie jako córka prawnika i polityka z Partii na rzecz zwierząt Petera Nicolaï oraz urodzonej w Rosji kompozytorce Marynki Nicolaï-Krylova. Od najmłodszych lat była związana z kulturą, uczęszczała na zajęcia teatralne oraz na balet, co w późniejszym czasie sprawiło, że później pobierała lekcje na fortepianie oraz skrzypcach. W 2018 roku rozpoczęła swoją karierę muzyczną, nagrywając cover piosenki At Last Glenna Millersa. Dwa lata później wydała utwory Set Me Free oraz Mutual Needs. Na swoim koncie ma także wydane w 2021 roku single People Pleaser i Dream Go.

Dion Cooper, a właściwie Dion Cuiper urodził się 29 listopada 1993 roku w Wassenaar w Holandii Południowej. Miłością do muzyki zaraził go ojciec, pokazując mu takie zespoły jak Toto, The Police czy Earth, Wind & Fire. W wieku 15 lat rozpoczął swoją przygodę z grą na gitarze. Z czasem zaczął pisać swoje autorskie utwory. Był uczestnikiem szóstej edycji The Voice of Holland, w którym dotarł do etapu bitew, który przegrał z Brace. W 2021 wydał swoją debiutancką EPkę Too Young Too Dumb, a wraz z nią towarzyszył Duncanowi Laurence’owi w jego klubowej trasie koncertowej.

W listopadzie 2022 roku holenderski nadawca AVROTROS ogłosił, że duet Mia Nicolai & Dion Cooper będą reprezentować kraj na 67. Konkursie Piosenki Eurowizji. Utwór Burning Daylights miał jednak swoją premierę cztery miesiące po tym zdarzeniu. Nad tekstem poza duetem pracowali Duncan Laurence, Jordan Garfield oraz Loek van der Grinten. Wyznacznikiem, który sprawił, że Burning Daylights reprezentuje Holandię, jest szczerość. Nie jest to kolejna ballada o miłości, a o samej istocie, jaką jest człowiek. Ukazany został jako ktoś, kto nie zawsze widzi świat przez różowe okulary, a wręcz przeciwnie. Samo zdanie I, I’m sorry I’m just human podkreśla, że może on popełniać błędy i zaliczyć wiele upadków. Propozycja Holandii zabrzmi w pierwszym półfinale, który zadecyduje, czy ballada Holendrów będzie walczyć w dalszym etapie konkursu.

Poznaj kraj

Kraj w Konkursie Piosenki Eurowizji zadebiutował już na początku konkursu, czyli w 1956 roku. W tym czasie Holendrzy sięgnęli po zwycięstwo pięciokrotnie. Zapewnili im to Corry Brokken (1957), Teddy Scholten (1959), Lenny Kuhr (1969), Teach-In (1975) oraz Duncan Laurence (2019). Na swoim koncie mają także jedno drugie miejsce dzięki duetowi The Common Linnets (2014) oraz jedno trzecie miejsce za sprawą duetu Mouth & MacNeal (1974). Na eurowizyjnej scenie kraj nie pojawił się w 1985, 1991, 1995 i 2002 roku. Ostatnią reprezentantką Holandii na Eurowizji była S10, która ze swoją balladą Die Diepte zajęła 11. miejsce.

Rok	Artysta	Piosenka	Finał		Półfinał
Rok	Artysta	Piosenka	Miejsce	Punkty	Miejsce	Punkty
1956	Jettie Paerl	„De vogels van Holland”	N/K		brak rundy półfinałowej
1956	Corry Brokken	„Voorgoed voorbij”	N/K
1957	Corry Brokken	„Net als toen”	1	31
1958	Corry Brokken	„Heel de wereld”	9	1
1959	Teddy Scholten	„Een beetje”	1	21
1960	Rudi Carrell	„Wat een geluk”	12	2
1961	Greetje Kauffeld	„Wat een dag”	10	6
1962	De Spelbrekers	„Katinka”	13	0
1963	Annie Palmen	„Een speeldoos”	13	0
1964	Anneke Grönloh	„Jij bent mijn leven”	10	2
1965	Conny Van den bos	„’t is genoeg”	11	5
1966	Milly Scott	„Fernando en Filippo”	15	2
1967	Thérèse Steinmetz	„Ring-Dinge-Ding”	14	2
1968	Ronnie Tober	„Morgen”	16	1
1969	Lenny Kuhr	„De troubadour”	1	18
1970	Hearts of Soul	„Waterman”	7	7
1971	Saskia & Serge	„Tijd”	6	85
1972	Sandra & Andres	„Als het om de liefde gaat”	4	106
1973	Ben Kramer	„De oude muzikant”	14	69
1974	Mouth & MacNeal	„I See a Star”	3	15
1975	Teach-In	„Ding-a-Dong”	1	152
1976	Sandra Reemer	„The Party’s Over”	9	56
1977	Heddy Lester	„De mallemolen”	12	35
1978	Harmony	„’t Is OK”	13	37
1979	Xandra	„Colorado”	12	51
1980	Maggie MacNeal	„Amsterdam”	5	93
1981	Linda Williams	„Het is een wonder”	9	51
1982	Bill Van Dijk	„Jij en ik”	16	8
1983	Bernadette	„Sing Me a Song”	7	66
1984	Maribelle	„Ik hou van jou”	13	34
1985	brak reprezentanta
1986	Frizzle Sizzle	„Alles heeft ritme”	13	40
1987	Marcha	„Rechtop in de wind”	5	83
1988	Gerard Joling	„Shangri-La”	9	70
1989	Justine Pelmelay	„Blijf zoals je bent”	15	45
1990	Maywood	„Ik wil alles met je delen”	15	25
1991	brak reprezentanta
1992	Humphrey Campbell	„Wijs me de weg”	9	67
1993	Ruth Jacott	„Vrede”	6	92	Kvalifikacija za Millstreet
1994	Willeke Alberti	„Waar is de son”	23	4	brak rundy półfinałowej
1995	brak reprezentanta				brak rundy półfinałowej
1996	Maxine & Franklin Brown	„De eerste keer”	7	78	9	63
1997	Mrs. Einstein	„Niemand heeft nog tijd”	22	5	brak rundy półfinałowej
1998	Edsilia Rombley	„Hemel en aarde”	4	150
1999	Marlayne	„One Good Reason”	8	61
2000	Linda Wagenmakers	„No Goodbyes”	13	40
2001	Michelle	„Out on My Own”	18	16
2002	brak reprezentanta
2003	Esther Hart	„One More Night”	13	45
2004	Re-Union	„Without You”	20	11	6	146
2005	Glennis Grace	„My Impossible Dream”	–		14	53
2006	Treble	„Amambanda”			20	22
2007	Edsilia Rombley	„On Top of the World”			21	38
2008	Hind	„Your Heart Belongs to Me”			13	27
2009	De Toppers	„Shine”			17	11
2010	Sieneke	„Ik ben verliefd (Sha-la-lie)”			14	29
2011	3JS	„Never Alone”			19	13
2012	Joan Franka	„You and Me”			15	35
2013	Anouk	„Birds”	9	114	6	75
2014	The Common Linnets	„Calm After the Storm”	2	238	1	150
2015	Trijntje Oosterhuis	„Walk Along”	–		14	33
2016	Douwe Bob	„Slow Down”	11	153	5	197
2017	O’G3NE	„Lights and Shadows”	11	150	4	200
2018	Waylon	„Outlaw in 'Em”	18	121	7	174
2019	Duncan Laurence	„Arcade”	1	498	1	280
2019	Jeangu Macrooy	„Grow”	Konkurs Odwołany		Organizator
2021	Jeangu Macrooy	„Birth of a New Age”	23	11	Organizator
2022	S10	„Die Diepte”	11	171	2	221
2023	Mia Nicolai and Dion Cooper	„Burning Daylight”	?	?	?	?

Eurowizja 2023. Holandia i „Burning Daylights” (Mia Nicolai & Dion Cooper)

PÓŁFINAŁ: 1 NUMER STARTOWY: 14

Poznaj artystę i utwór

Poznaj kraj

W temacie Eurowizji

Ostatnio opublikowane

Newsy

Publicystyka