Muzycznie wykształcona (i nie tylko) wszechstronnie uzdolniona, ciekawa świata piosenkarka, aktywistka społeczna, działaczka polityczna oraz fashionistka – reprezentantką Czarnogóry z piosenką inspirowaną życiową tragedią artystki.
PÓŁFINAŁ DRUGI, POZYCJA 15
POZNAJ ARTYSTKĘ I UTWÓR
Urodzona 18 lipca 1986 roku, w Pogoricy (dawniej Titograd) Vladana Vučinić od małego przejawia zainteresowania muzyczne. Artystka dorasta ucząc się w podstawowej i średniej szkole muzycznej zdobywając wykształcenie w zakresie śpiewu operowego oraz teorii muzyki. Poza gruntownym wykształceniem muzycznym w jej CV znajdziemy również tytuł dziennikarstwa Wydziału Nauk Politycznych Państwowego Uniwersytetu w Czarnogórze oraz dyplom ukończenia Szkoły Przywództwa Demokratycznego.
Vladana, publicznie zostaje dostrzeżona za sprawą konkursu muzycznego Intro Karaoke, w którym wykonuje utwór Jennifer Rush – The Power Of Love (nagrany również przez laureatkę Eurowizji z 1988 roku – Céline Dion). Po sukcesie w programie, początkująca piosenkarka otrzymuje zaproszenie do udziału w festiwalu Budva Mediterranean Music Festival, gdzie prezentuje swój debiutancki singiel Ostaćeš mi vječna ljubav (Na zawsze pozostaniesz moją miłością), który zostaje oficjalnie wydany w 2003 roku. Artystka jednak na tym etapie kariery nie decyduje się nagrywać debiutanckiego albumu.
Wydając w kolejnych latach pojedyncze utwory, artystka za wszelką cenę walczy o swoje marzenie, próbując dostać się na wielką scenę Eurowizji. Jej starania przypadają na kontrowersyjne preselekcje w latach 2005 i 2006, kiedy to Czarnogóra jest u progu uzyskania autonomii. W tych właśnie latach gdy Vladana próbuje swoich sił w preselekcjach z utworami Samo moj nikad njen (Tylko mój, nigdy jej) oraz Željna (Żądny)- Serbia dwukrotnie oskarża Czarnogórę o zawyżenie głosów telewidzów (poprzez udostępnienie darmowego głosowania), a jurrorom przyznającym serbskim artystom zerowe noty – zarzuca stronniczość.
Artystka, po tych politycznie burzliwych preselekcjach, (mimo że Czarnogóra na mocy uzyskania niepodległości od Serbii, może od 2007 występować jako oddzielny reprezetant) odpuszcza Eurowizję i skupia się na muzyce, kontynuując wydawanie kolejnych singli w języku ojczystym. W 2009 roku artystka zaskakuje i zmienia kierunek wydając pierwszy singiel w języku angielskim Bad Girls Need Love Too. Utwór zapowiada wydany rok później, debiutnacki i jedyny jak dotąd album artystki zatytułowany Sinner City.
Mając tak gruntowne wykształcenie muzyczne, wydaje się być oczywistym, że jej drugim domem i sposobem na życie stanie się scena muzyczna. Artystka jednak porzucą tę drogę i przestaje wydawać nową muzykę, a jej kariera muzyczna schodzi na dalszy plan. Zapytana w 2014 roku, czy wiąże swoją przyszłośc z muzką dobitnie odpowiada:
Będę śpiewać i nagrywać nową muzykę tylko wtedy gdy poczuję do tego inspirację i nie mam zamiaru robić niczego z przymusu.
Co zatem dzieję sią z artystką w tym czasie? Vladana pozostaje konsekwetna w swoich słowach. Porzuca muzykę i zaczyna podróżować – co skrupulatnie dokumentuje na swoim instagramowym koncie. Zakłada rodzinę i skupia się na wychowaniu syna. Troszcząc sie o swój kraj, artystka zaczyna również udzielać się społecznie i politycznie. Działając aktywnie – broniąc praw człowieka oraz stając w obronie demokracji, występuję między innymi podczas Światowego Forum Na Rzecz Domokracji w 2013 roku w Strasburgu. Artystka sympatuzyje i wspiera również działalość Społecznej Partii Demokratycznej Czarnogóry jako jej rzecznik prasowy.
Na tym Vladana jednak nie poprzestaje. Wykorzystując wiedzę zdobytą podczas studiów dziennikarstwa – zakłada poczytny portal modowy Chiwelook, który jako wydawca naczelny prowadzi od 2015 roku. Na łamach tego internetowaego wydawnictwa, artystka publikuje materiały związane z modą, sztuką, zdrowiem i urodą oraz wywiady z najbardziej znanymi artystami, politykami, sportowcami, modelami i projektantami Czarnogóry.
Rok 2022 to nispodziewany zwrot w życiu Vladany oraz nieoczkiwany powrót do muzyki. W następstwie życiowej tragedii – śmierć ukochanej mamy – artystka w przypływie inspiracji tym smutnym wydarzeniem tworzy utwór Breathe. Oddając hołd zmarłej, ale walącząc jednocześnie z bólem po stracie, artystka rozpoczyna utwór słowami:
Powiadają, że ból ustąpi w pianie z chmur. Zachowasz rzeczy by móc czuć ich zapach, tylko po to by poczuć znowu to ciepło. Jednak nic już nie będzię takie same. Strach nie odleci tak po prostu, a ta bitwa o życie jest większa niż ci się zdaje…
Po latach od starań w zdoobciu tej wymarzonej sceny – Vladana w końcu otrzyma swoją szansę. Ta smutna i przejmująca piosenka, za pośrednictwem publicznego nadawcy radia i telewizji RTCG, w lutym 2022 roku zostaje ogłoszona jako oficjalna propozcyja w zbliżającym się Konkursie Eurowizji. Artystka nawiązując niejako do swojej wypowiedzi o tworzeniu muzyki pod wpływem inspiracji, o swoim najnowszym dziele, któy napisała wspólnie z Darko Dimitrovem, mówi tak:
rodzinna tragedia, która ostatnio mnie spotkała wstrząsnęła mną… Ten utwór w jakiś cudowny sposób wypłynął ze mnie i mogę śmiało powiedzieć, że jest to obraz mojego złamanego serca, potłuczonego na drobniutkie kawałki, przeobrażone w muzykę i słowa.
POZNAJ KRAJ
Czarnogóra jako autonomiczny kraj wystąpi w tym roku na Eurowizji po raz dwunasty. Po raz pierwszy, kraj ten wysłał swojego reprezentanta w 2007 roku, a pierwsze starty nie należały do udanych. Znaczący wpływ miało na to wprowadzenie półfinałów, zmiany polityczne na mapie Europy, a co za tym idzie rosnące zainteresowanie nowych krajów udziałem w konkursie. Pierwszy raz Czarnogóra dotarła do finału Eurowizji dopiero za szóstym razem w 2014 roku. Awans do finałowego starcia powtórzyła rok później – zajmując trzynaste miejsce. Jak do tej pory jest to najwyższa lokata, jaką zdobył ten bałkański kraj. Czarnogóra, czterokrotnie zdecydowała się zawiesić swój udział w konkursie. Pierwszy raz miało to miejsca w latach 2010-2011 oraz ostatnio w latach 2020-2021. Ostatnim reprezentatem, który wystąpił na eurowizyjnej scenie był zespół D mol, który z utworem Heaven – zajął szesnaste miejsce w półfinale konkursu z 2019 roku, który odbył się w Tel Avivie pod hasłem przewodnim Dare To Dream.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 2007 | Stevan Faddy | „Hajde kroči” | – | 23 | 33 | |
| 2008 | Stefan Filipović | „Zauvijek volim te” | 14 | 23 | ||
| 2009 | Andrea Demirović | „Just Get Out of My Life” | 11 | 44 | ||
| 2012 | Rambo Amadeus | „Euro Neuro” | 15 | 20 | ||
| 2013 | Who See & Žižić | „Igranka” | 12 | 41 | ||
| 2014 | Sergej Ćetković | „Moj svijet” | 19 | 37 | 7 | 63 |
| 2015 | Knez | „Adio” | 13 | 44 | 9 | 57 |
| 2016 | Highway | „The Real Thing” | – | 13 | 60 | |
| 2017 | Slavko Kalezić | „Space” | 16 | 56 | ||
| 2018 | Vanja Radovanović | „Inje” | 16 | 40 | ||
| 2019 | D Mol | „Heaven” | – | – | 16 | 46 |
| brak reprezentanta w 2020-2021 | ||||||
| 2022 | Vladana | „Breath” | ? | ? | ? | ? |

