Eurowizja 2016. Włochy i „No Degree Of Separation”

Niedawno odwiedziła Polskę, a już za kilka dni pojawi się w Sztokholmie, by zacząć przygotowania do eurowizyjnego występu. Francesca Michelin to młoda i obiecująca wokalistka, chociaż to nie ona wygrała festiwal w San Remo i to nie ona pierwotnie miała jechać na Eurowizję.

Finał

Poznaj artystę i utwór

Francesca muzyką interesowała się już od wczesnych lat. Jako 14-latka, mając już umiejętność gry na pianinie oraz gitarze basowej zaczęła śpiewać w chórze gospel. Ma starszego brata, Filippo. To on sprawił, że artystka zapoznała się z twórczością takich osób jak Bon Iver, Jeff Buckley czy Damien Rice. Później natknęła się także na debiutancką płytę Adele. Materiał prezentowany na 19 zrobił na Francesce piorunujące wrażenie, co zaowocowało jej pierwszymi własnymi kompozycjami.

Prawdziwa kariera artystki rozpoczęła się w 2011 roku, kiedy to wzięła udział w piątej edycji X Factor. Podczas programu mierzyła się z repertuarem Lep Zeppelin, The Doors, Adele czy Stevie’go Wondera. W efekcie wygrała całe show, a jej debiutancka EPka Distratto została wydana dzień po finale, czyli 5 stycznia 2012 roku.

Nieco później na rynku pojawił się również pierwszy longplay wokalistki Riflessi di me, zapowiadany przez wydany nieco wcześniej singiel Sola. Posypały się również propozycje współpracy. Zaśpiewała w kilku utworach włoskiego rapera Fedeza i wystąpiła gościnnie w musicalu La ragazza con l’orecchino di perla. Francesca ma na koncie również piosenkę Amazing, użytą do włoskiej promocji filmu Niesamowity Spider-Man 2.

Multiplatynowa artystka obecnie ma 21 lat. W zeszłym roku wydała swoją drugą studyjną płytę, di20. Na jej pierwszej edycji, wydanej w październiku próżno jednak szukać utworu Nessun grado di separazione, z którym w styczniu pojawiła się na festiwalu w San Remo. Piosenka wraz z kilkoma innymi kawałkami pojawiła się na reedycji wydawnictwa, zaprezentowanej 19 lutego 2016 roku. Na eurowizyjnej scenie zobaczymy jednak nieco zmodyfikowaną wersję tego numeru, ze zmienionym tytułem (No Degree Of Separation) oraz jednym refrenem w języku angielskim. Autorami kompozycji są Fabio Gargiulo, Federica Abbate oraz Cheope, a słowa to dzieło Michielin, wymienionej wcześniej Federicy Abbate i Normy Jean Martine.

Francesca Michielin zajęła drugie miejsce podczas ostatniej odsłony słynnego festiwalu w San Remo. Zwycięzcą tej edycji został zespół Stadio z utworem Un giorno mi dirai. Tradycją tej imprezy jest to, że laureat tego przedsięwzięcia reprezentuje kraj na Eurowizji. Niestety, tym razem grupa, biorąc pod uwagę fakt, że miała zaplanowaną już trasę koncertową musiała porzucić eurowizyjne plany. Włoski nadawca RAI postanowił więc do eurowizyjnego przedsięwzięcia zaangażować tzw. runner-upa, czyli właśnie Francescę.

Poznaj kraj

Włochy również debiutowały razem z Eurowizją w 1956 roku. Brali w niej udział jednak tylko 41 razy. Do 1993 roku brali udział prawie co roku, później nastąpiła przerwa trzyletnia, wzięli udział znów w 1997 roku, po czym nastąpiła długa, aż 13-letnia przerwa w konkursie. Włochy powróciły w 2011 roku i zajęły wtedy miejsce 2. Rok później 9. i rok temu 7. Zatem od powrotu zawsze byli w TOP 10.

Włochy wygrały dwukrotnie – w 1964 i 1990 roku. To z Włoch pochodzi również jeden z największych eurowizyjnych przebojów – Nel blu, dipinto di blu, znane również jako Volare. W 1958 roku utwór ten zajął miejsce trzecie.

W 2014 roku kraj reprezentowała Emma. Jej propozycja zajęła dopiero 21. miejsce, co jest najgorszym wynikiem Włochów w całej historii Konkursu Piosenki Eurowizji. W zeszłym roku włoska propozycja była w gronie faworytów do wygranej, jednak chłopaki z Il Volo musieli obejść się smakiem. Ich Grande Amore zajęło 3. miejsce, a przed nimi znalazła się Polina Gagarina (Rosja) oraz zwycięski Måns Zelmerlöw (Szwecja).