Kariera muzyczna Esperanzy Spalding sięga 2006 roku, ale cały świat usłyszał o niej po rozdaniu nagród Grammy w 2011 roku. Ściągnęła na siebie wówczas cały gniew fanów Justina Biebera za to, że zgarnęła ich idolowi sprzed nosa ważną statuetkę.
Esperanza Spalding jest jazzową wokalistką i kontrabasistką. Na świat przyszła 18. października 1984 roku w Portland (USA). Z języka hiszpańskiego jej imię oznacza nadzieję. Czyżby więc Spalding była nadzieją współczesnej sceny muzycznej?
Junjo
Swój debiutancki album artystka wydała 18. kwietnia 2006 roku. Zatytułowała go Junjo. W nagrywaniu płyty brały udział tylko trzy osoby: oprócz samej Esperanzy usłyszeć możemy grającego na pianinie Aruana Ortiza. Na bębnach zagrał zaś Francisco Mela. Album Junjo składa się z dziewięciu piosenek. Cztery z nich (m.in. Perazela i Two Bad) były tworzone przez samą Spalding. Znalazło się miejsce i dla coverów: m.in. The Peacocks Jimmy’ego Rowlesa oraz Humpty Dumpty Chick’a Corea.
Esperanza
Po dwóch latach swoją premierę miała kolejna płyta artystki. Zatytułowana została Esperanza. Jest to pierwszy krążek Spalding notowany na listach przebojów. Zadebiutował na 138. miejscu Billboard 200. Był numerem trzecim na Billboard Top Jazz Albums (spędził na liście 70. tygodni). Przyjął się również w Szwecji (37. miejsce) oraz Norwegii (12. miejsce). Album Esperanza składa się z dwunastu utworów nagranych w dwóch różnych językach: angielskim (Love in Time) i portugalskim (Ponta de Areia).
Chamber Music Society
Taki właśnie tytuł nosi trzeci krążek artystki. Swoją premierę miał 17. sierpnia 2010 roku. Przyniósł Esperanzie pierwszy numer jeden na liście najchętniej kupowanych płyt – na Billboard Top Jazz Albums. Dobrze poradził sobie i na Billboard 200 (34. pozycja). W Kanadzie doszedł do 81. miejsca. We Francji był 92., a w Norwegii 13. Chamber Music Society to płyta, która dzięki temu, że została zauważona przez słuchaczy i krytyków, przyniosła artystce nominację do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta. Esperanza pokonała takich wokalistów jak Justin Bieber oraz Drake i zespoły (Mumford & Sons oraz Florence + The Machine). Była również najlepiej sprzedającą się jazzową płytą 2011 roku.
Radio Music Society
Radio Music Society to jak na razie ostatni studyjny album Spalding. Ukazał się 20. marca 2012 roku. Jest pierwszym krążkiem artystki, który promowany był jakimiś singlami – Black Gold (21. w Japonii) oraz I Can’t Help It (26. na Top Jazz Songs). Płyta zadebiutowała na 10. miejscu Billboard 200. Na Billboard Top Jazz Albums powtórzyła sukces poprzedniej. Notowana była również w takich krajach jak: Francja (54.), Japonia (39.), Norwegia (33.), Szwecja (4.) i Szwajcaria (75.). Album Radio Music Society nagrodzony został w 2013 roku nagrodą Grammy w kategorii Best Jazz Vocal Album. Doceniono też utwór City of Roses w kategorii Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalist(s).
