Eurowizja 2021. Drugi dzień prób za nami (9 maja)

Elena jest na scenie z czterema tancerkami ubranymi w czerwone, obcisłe stroje. Jest napis El Diablo, jest też lustro stwarzające efekt, że na scenie jest więcej osób (tancerek). Całość dosyć miła dla oka, ale nic nowatorskiego.

Całość to mocno podrasowany występ z preselekcji norweskich. Jest anioł – Tix, są diabły, sporo efektów ognia. Scena w Rotterdamie wyjątkowo ładnie prezentuje się podczas tego występu.

Albina w dużej mierze korzysta z mniejszej sceny, a za nią jest przezroczysty ekran, na którym wyświetlane są efekty. Niektóre z nich przypominają Szwecję 2015. Pod koniec przezroczysty ekran znika, a wizualizacje przenoszą się na główną scenę. Jest dosyć efektownie i może uda się awansować.

Występ Belgii w całości jest w ciemnych barwach z nielicznym oświetleniem. Jest trochę mrocznie, dosyć intymnie i bez piór w pupie. Właśnie ta inność od pozostałych piosenek (szczególnie np. na tle Chorwacji, która była przed chwilą) może dać awans.

Występ Izraela jest w podobnych barwach jak Chorwacki, jednak charyzma Eden robi robotę. Dzieje się tutaj sporo, jest dużo chodzenia, a pod koniec nawet zmiana stroju. Jest to efektowne, jednak bardzo podobne do Chorwacji. Czy awansuje tylko jeden z tych krajów? Jedno jest pewne, Belgia pomiędzy nimi zyska bardzo dużo.

Występ Roxen jest ciekawy, ale wokal nie. Całość opiera się na koncepcie Roxen „walczącej” z tancerzami, a pod koniec z nimi wygrywa, a jej strój zmienia się w szatę królewską, a tancerze się przed nią kłaniają. Są dymy, jest ładnie, jednak wokal jest najgorszy dzisiaj.

Prezentacja Efendi jest dosyć oszczędna i nie wygląda za dobrze. Wizualizacje, trochę tańca i cztery tancerki. Generalnie wszyscy spodziewali się czegoś bardziej efektownego po Azerbejdżanie.

Ukraiński występ jest niezwykle klimatyczny, dopracowany i efektowny. Dzieje się tam bardzo dużo, ale nie jest to przesadzone i przekombinowane. Wizualizacje są bardzo ładne, a wokal Kateriny nienaganny.

Występ Malty trochę zawodzi. Wokal Destiny jest znakomity, ale na scenie dzieje się dosyć mało. Wizualizacje to jednokolorowe ekrany, a Destiny tańczy z czterema tancerkami. Występ przypomina Szwajcarię 2019.