Noel Gallagher’s High Flying Birds – Blacka Star Dancing EP (2019) — recenzja Wojtka Chabera

Noel Gallagher swoją muzyką już od dawna nie odkrywa niczego nowego, ale po raz kolejny dowodzi, że ma smykałkę do tworzenia chwytliwych melodii, które na długo zostają w głowie.

Na Black Star Dancing Gallagher pokazuje na swoje taneczne oblicze. Tak, dobrze przeczytaliście. Twórca hitów takich jak Wonderwall czy Don’t Look Back in Anger w odróżnieniu od swojego młodszego brata postanowił odciąć pępowinę od Beatlesów i zrobić wreszcie coś po swojemu. Starszy z braci Gallagherów przy okazji wydania pierwszego singla z nowej płyty przyznawał się do inspiracji Davidem Bowie, INXS czy ZZ Top. Mówił o tytułowym Black Star Dancing i rzeczywiście to najlepszy kawałek z nowego albumu. Tylko te inspiracje bardzo naciągane, bo utwór otwierający płytę brzmi bardziej jak Duran Duran niż Bowie.

Słuchając Black Star Dancing cały czas ma się wrażenie, że Gallagher jest jakiś niedzisiejszy, ale wciąż uroczy. Tak jakby zaczął komponować tę płytę w czasach „Gorączki sobotniej nocy”, następnie teleportował się do dyskotek z początku lat 90., aż dokończył dzieła pod koniec drugiej dekady XXI w. W tej sytuacji nie dziwi, że Nile Rodgers tak mocno chwalił nowy singiel, o czym Noel Gallagher z dumą informował w każdym wywiadzie.

Poza tytułowym kawałkiem, album uzupełniają też dwa jego remiksy — za długi, bo aż dziesięciominutowy The Reflex Revision i bardziej funkowy niż oryginał 12″ Mix. Gallagher umieścił na EP-ce jeszcze dwa nowe utwory — hipnotyczny Rattling Rose i Sail On, który spokojnie mógłby znaleźć się na ostatniej płycie Coldplay, a nawet — uwaga, uwaga — Oasis.

Historia braci Gallagherów po rozpadzie Oasis biegnie dwiema różnymi ścieżkami. Pierwsza z nich — pozytywna — pokazuje jak w życiu po życiu można doświadczyć jeszcze ciekawej muzycznej przygody, która jest teraz udziałem starszego Noela, natomiast ta druga jest już dużo smutniejsza — w niej Liam stale potyka się w beznadziejnej i jałowej pogoni za niedościgłym wzorem „Czwórki z Liverpoolu”. Black Star Dancing pokazuje, że Noel Gallagher jest muzycznie w innym miejscu niż jeszcze kilka lat temu, kiedy zaczynał swój nowy projekt. Na razie podróż możemy zaliczyć jako udaną.