Nazywa się Alicia Augello Cook, znana jako po prostu Alicia Keys. Urodziła się 25 stycznia 1981 roku w Nowym Jorku, USA. W dniu dzisiejszym kończy 32 lata. Przypomnijmy jej całą fenomenalną karierę. Zaczniemy od samych początków, czyli od płyt Songs in A Minor i The Diary of Alicia Keys, które przyniosły jej największą popularność.

Songs in A Minor, 2001

Songs in A Minor to pierwszy album Alicii wydany 5. czerwca 2001 roku. Zadebiutował na miejscu pierwszym na liście Billboard 200, sprzedając się w ilości 236 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu.

Z krążka zostały wydane cztery single: Fallin’, które spędziło sześć tygodni na szczycie Billboard Hot 100, A Woman’s Worth, które na tej samej liście doszło do pozycji 7. Kolejnym singlem stał się cover utworu Prince’a – How Come You Don’t Call Me (miejsce 59. na Billboard Hot 100), a jako czwarty został wydany utwór Girlfriend (który zdobył niewielką popularność). W 2009, na liście Billboardu Najpopularniejsze piosenki dekady, Fallin’ znalazło się na miejscu 29. Magazyn The Rolling Stone umieścił utwór ten na 62. pozycji na liście 100 najlepszych piosenek 21. wieku.

Wszystkie utwory z płyty (poza How Come You Don’t Call Me i Never Felt This Way) skomponowane i napisane zostały przez samą Alicię. Została ponadto wsparta m.in. przez Jimmiego Coziera (zaśpiewał w piosence Mr. Man), Briana McKnighta oraz Jermainego Dupriego. Co ciekawe – tylko jeden utwór z płyty został skomponowany w A Minor (gamie a-moll) – jest nim Jane Doe.

Na potrzeby promocji płyty Alicia wyruszyła w Songs in A Minor Tour. Trwała ona ponad rok (od stycznia 2001 do kwietnia 2002). W tym czasie artystka zagrała 58 koncertów w Ameryce Północnej. Oprócz własnych piosenek zaśpiewała m.in. covery A Song for You czy Light My Fire. W sumie trasa przyniosła dochód w wysokości 10 milionów dolarów.

W 2002 został wydany album Remixed & Unplugged in A Minor, na którym znajdują się remiksy oraz wersje na żywo utworów z debiutu wokalistki. Natomiast na 10-lecie wydania płyty ukazało się Songs in A Minor: 10th Anniversary Edition. Oprócz utworów z podstawowej wersji płyty zawarte zostały tam wcześniej niewydane utwory oraz nowe wersje starszych produkcji.

Album sprzedał się w ilości przekraczającej 6,2 miliona kopii w Stanach Zjednoczonych i 12 milionach kopii na całym świecie. Magazyn The Rolling Stone umieścił go na drugiej pozycji najlepszych krążków 2001 roku.

Za album Alicia dostała aż sześć nominacji do nagród Grammy. W tym: Best New Artist; Record of the Year, Song of the Year, Best Female R&B Vocal Performance, Best R&B Song (za Fallin’) oraz Best R&B Album. Artystka zdobyła pięć statuetek, nie została jej przyznana jedynie Record of the Year.

The Diary of Alicia Keys, 2003

Dwa lata po wydaniu Songs in A Minor Alicia powróciła z nowym studyjnym krążkiem. The Diary of Alicia Keys zostało wydane dokładnie 1. grudnia 2003 roku i zadebiutowało na szczycie listy Billboard 200. W pierwszym tygodniu płyta sprzedała się nawet lepiej niż debiut (618 tys. kopii), ale ogólnie album odniósł mniejszy komercyjny sukces od poprzedniego. W Stanach łącznie sprzedano ponad 4 miliony sztuk, a na całym świecie – ponad 8 milionów.

Z płyty zostały wydane cztery single. Pierwszy z nich – You Don’t Know My Name – doszedł do 3. miejsca na Billboard Hot 100 i 1. na Hot R&B/Hip Hop Songs spędzając na szczycie osiem tygodni z rzędu. Kolejnym singlem stał się utwór If I Ain’t Got You. Odniósł podobny sukces jak poprzedni – również doszedł do 1. miejsca Hot R&B/Hip Hop Songs oraz do 4. na Billboard Hot 100. Keys przyznała, że piosenka inspirowana była śmiercią innej wielkiej gwiazdy R&B – Aaliyah. Kolejne single z płyty – Diary oraz Karma – zajęły kolejno 8. i 20. miejsce na Billboard Hot 100.

Nad albumem The Diary of Alicia Keys pracowało znacznie więcej znanych osobistości niż nad Songs in A Minor. Wśród autorów piosenek takich jak You Don’t Know My Name czy Heartburn można zobaczyć nazwiska: Kayne West czy Timbaland. Razem z męską, soulową grupą Tony! Toni! Toné! wokalistka nagrała utwór Diary, natomiast w Streets of New York gościnnie pojawiają się raperzy Nas oraz Rakim. Oprócz nich nad płytą pracowali m.in. Kerry Brothers, Jr., Erika Rose czy grupa Dre & Vidal.

W lutym 2004 roku artystka wyruszyła w trasę promującą album (Diary Tour). Tym razem zagrała 36 koncertów (w samej Ameryce Północnej). Dochód z trasy był podobny do tego z Songs in A Minor Tour (ok. 10 milionów dolarów). Jako support dla Alicii grał John Legend.

Za krążek wokalistka dostała sześć nominacji nagród Grammy: za Album of the Year oraz Best R&B Album. Natomiast za wydane single: Song of the Year, Best Female R&B Vocal Performance (If I Ain’t Got You), Best R&B Performance by a Duo or Group with Vocals (Diary) oraz Best R&B Song (You Don’t Know My Name). Wokalistka zdobyła nagrody Best R&B Album, Best Female R&B Vocal Performance, Best R&B Song oraz Best R&B Performance by a Duo or Group with Vocals. Co jednak ciekawe – ostatnią z nagród nie przyznano utworowi Diary, ale innej kolaboracji Alicii – My Boo (z Usherem). Łącznie Keys miała już dziesięć nagród Grammy na koncie po zaledwie 3 latach kariery.