Lata dziewięćdziesiąte to czasy muzycznej różnorodności, gatunkowych eksperymentów, niekiedy balansujących na granicach kontrowersji. Wśród nich muzyka hip-hopowa, rozbudowa jej odłamów, aż po tragiczne wydarzenia związane ze śmiercią Tupaca i Notoriousa B.I.G. oraz towarzyszące im przejawy wojny środowisk raperów ze Wschodniego i Zachodniego Wybrzeża. Obecny rok upamiętnia dwie daty – 45. urodziny Notoriousa oraz dwudziestolecie od momentu jego śmierci i powstania utworu I’ll Be Missing You w hołdzie od jego żony Faith Evans i Seana Combsa.

W 1993 roku Sean Combs, znany szerszej publiczności jako Puff Daddy, założył własną wytwórnię płytową i agencję muzyczną. Firma pod szyldem Bad Boy Entertainment zajmowała się promocją młodych artystów, a jej założyciel stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych producentów i aranżerów. W drodze do solowej kariery, współpracował między innymi z największymi gwiazdami lat 90-tych jak Mariah Carey, TLC, Boyz II Men i Lil’ Kim. Kilka lat później w styczniu 1997 roku Diddy zadebiutował z solowym albumem Can’t Nobody Hold Me Down, który natychmiast zdominował zestawienie Billiboardu Hot R&B Singles. W tym samym roku, 9 marca powstał również utwór I’ll Be Missing You, oparty na motywach przeboju The Police, Every Breath You Take z lat osiemdziesiątych. Jej autorem jest nagrodzony Grammy, Sauce Money.

Występ z udziałem Stinga, Puff Daddy’ego i Faith Evans

null

Projekt powstał w ramach albumu rapera, zatytułowanego No Way Out, który ukazał się 22 lipca 1997 roku nakładem własnej wytwórni Combsa. Pierwotnie tytuł płyty miał brzmieć Hell Up in Harlem, ale po tragicznych okolicznościach śmierci The Notoriousa B.I.G., ten postanowił dograć więcej utworów, których treść skupiała się wokół zmarłego przyjaciela i jednocześnie jednego z producentów swojej płyty. Zginął on od strzału oddanego z przejeżdżającego samochodu. Podobnie jak zamordowany rok wcześniej Tupac Shakur, nie doczekał premiery swojego kolejnego albumu.

Album No Way Out uzyskał pięć nominacji na 40. ceremonii wręczenia nagród Grammy oraz zdobył statuetkę w kategorii Best Rap Album w 1998 roku. I’ll Be Missing You oparte na samplach z pierwowzoru, wokalnie wsparła Faith Evans, prywatnie żona zmarłego. Rzadko zdarza się, by jakikolwiek cover, czy stworzony na jego wzór utwór choć w niewielkim stopniu dorównał oryginałowi. Singiel usytuował się na 1. pozycji list przebojów singlowych między innymi w Wielkiej Brytanii, Australii, Kanadzie, Niemczech, Włoszech, Holandii oraz Nowej Zelandii, Polsce i debiutując w USA na samym szczycie podium oraz pozostając na nim przez 42 tygodnie. Za sprzedaż ponad siedmiu milionów egzemplarzy w samych Stanach, przyznano mu status siedmiokrotnie platynowej. Ponieważ singiel wydano jeszcze przed otrzymaniem pozwolenia od oryginalnych autorów, podczas odbierania nagrody do artystów dołączył wokalista The Police – Sting, który za bezprawne wykorzystanie melodii zgarnął całe honorarium.