Wyjątkowy dzień świętujemy specjalnym wydaniem rubryki Po Tytule. Z okazji Dnia Kobiet przedstawiamy listę piosenek, którą uzupełniają romantyczne dedykacje, a także kobiece przeboje. Pełne energii i emocji nie pozwalają zapomnieć, jak ogromna siła drzemie w delikatnej płci pięknej.

Woman i Women

Peter and Gordon / Paul McCartney – Woman

nullPeter and Gordon to brytyjski pop rockowy duet działający w połowie lat 60. XX wieku, który należał do tzw. brytyjskiej inwazji. Tworzyli go Peter Asher i Gordon Waller. Duży wpływ na rozwój ich kariery miały autorskie kompozycje Paula McCartneya, który był przez dłuższy czas związany z siostrą Petera. Ten przekazywał duetowi swoje utwory, nie nagrywane przez The Beatles, a że nie szuka on prostych dróg, nie obyło się bez kontrowersji. Muzyk Beatlesów postanowił wystawić swój talent na próbę, tworząc utwory pod pseudonimem Bernard Webb. W ten sposób artysta chciał sprawdzić, czy staną się one przebojami bez kojarzenia muzyki z marką Lennon-McCartney. W ojczyźnie muzyków Woman dotarło do 28. miejsca oraz 14. w USA.

Foreigner – Women

null

Rok 1980. Kilka miesięcy po premierze trzeciego albumu studyjnego Head Games, brytyjsko-amerykański zespół rockowy Foreigner wybiera czwarty z pięciu oficjalnych singli. Przepełniony rock’n’rollem numer Women napisany przez Micka Jones’a i współdzielący miejsce na fizycznym nośniku singla z The Modern Day, został udostępniony jedynie na japoński i amerykański rynek muzyczny osiągając rezultat 41. miejsca w Billboard Hot 100.

John Lennon – Woman

nullRok 1980 okazał się tragiczny dla jednego z muzyków The BeatlesJohna Lennona. Po trwającej od ponad pięciu lat przerwy, 17 listopada artysta zaprezentował światu swój siódmy album solowy i zarazem drugi, wydany z udziałem Yoko Ono. Niestety była to również ostatnia płyta nagrana za jego życia. Zaledwie kilkanaście dni po premierze i debiucie Double Fantasy na listach przebojów, artysta został zastrzelony. Kompozycja Woman napisana przez Lennona i  wybrana jako pośmiertny singiel, jest traktowana jako oda do jego ukochanej oraz wszystkich kobiet. Jej warstwę liryczną rozpoczyna parafraza „For the other half of the sky …” zaczerpnięta z chińskiego przysłowia. Jeden z największych przebojów byłego członka The Beatles doceniono w Kanadzie, Nowej Zelandii, Wielkiej Brytanii oraz w Stanach Zjednoczonych, umieszczając go na podium zestawień.

Z „Woman”

Roy Orbison – Oh, Pretty Woman

nullPonad pół wieku temu powstał jeden z najsłynniejszych klasyków z kanonu rock’n’rolla – Oh, Pretty Woman. Dokładnie 26 września 1964 roku singiel napisany przez Billa Deesa i wykonywany przez Roya Orbisona, który również jest jego współautorem, dostał się do najwyższego, 1. miejsca amerykańskiej listy przebojów oraz w światowych zestawieniach m.in. w Australii, Kanadzie, Nowej Zelandii oraz Anglii. Tekst, który powstał z ręki Roya opowiada o mężczyźnie, który widzi przechodzącą piękną kobietę i zastanawia się, czy jest tak samotna jak on. Tytuł został zainspirowany przez jego żonę – Claudette, która przerwała mu rozmowę, oznajmiając, że wychodzi z domu. Kiedy zapytał, czy potrzebuje pieniędzy, Bill Dees stwierdził: „Piękna kobieta nigdy nie potrzebuje żadnych pieniędzy”. Dwa lata później, gdy twórczość artysty wciąż zbierała plony popularności, w życiu prywatnym otrzymywał co raz dotkliwsze ciosy. Jego ukochana stała się ofiarą potrącenia przez ciężarówkę, a w niedługim czasie stracił on także dwójkę synów. Słynne Pretty Woman otrzymało kolejne życie po śmierci samego wykonawcy. Utwór użyto jako ścieżkę dźwiękową w komedii romantycznej o tym samym tytule z udziałem Julii Roberts i Richarda Gere’a. Jego odrodzona popularność wpłynęła na otrzymanie pośmiertnej nagrody Grammy w kategorii Best Male Pop Vocal Performance za występ w ramach koncertu Roy Orbison and Friends, A Black and White Night. W samych Stanach Zjednoczonych sprzedano ponad milion kopii singla.

Percy Sledge / Michael Bolton – When A Man Loves A Woman

null

Percy Sledge znany był z emocjonalnych utworów soulowych. Drzwi do kariery otworzyła mu ballada When a Man Loves a Woman z 1966 roku, której autorami byli Calvin Lewis i Andrew Wright. Piosenka przez długi czas utrzymywała się na szczycie amerykańskich list przebojów. W rankingu wszech czasów magazynu Rolling Stone utwór znalazł się na 54. miejscu.

W 1991 roku swoją interpretacją When a Man Loves a Woman zaprezentował Michael Bolton. Jego wersja nagłaśniała premierę siódmej, multiplatynowej płyty studyjnej pod tytułem Time, Love & Tenderness i szybko stała się numerem jeden w Stanach Zjednoczonych za którą otrzymał również Grammy.

Aretha Franklin – You Make Me Feel Like a Natural Woman

nullNareszcie mamy pierwszy kobiecy głos w zestawieniu. I to jaki! W 1967 roku amerykańska legenda soulu Aretha Franklin, dołączyła do swojego repertuaru jeden z największych przebojów – (You Make Me Feel Like) A Natural Woman. Piosenka napisana przez Carole King i Gerry Goffin pochodzi z czternastej płyty pt. Lady Soul i została wyprodukowana przez Jerry’ego Wexler’a. Dodatkowo wykonanie na żywo uświetniło koncertowe wydawnictwo Aretha in Paris in 1968. Singiel wspiął się na 8. pozycję amerykańskiego Billboard Hot 100 i 2. w zestawieniu piosenek R&B. Zważając na dość niszową stylistykę w ówczesnym okresie, teoretycznie sukces nie wydawał się tak ogromny, jakim był w praktyce zważając chociażby na częstotliwość powstawania jego coverów w wykonaniach takich gwiazd jak Celine Dion i Mary J. Blige.

Bob Marley – No Woman, No Cry

Reggae, Bob Marley i No Woman, No Cry – trzy wspólnie uzupełniające się elementy, które powinien znać każdy, nawet nie wgłębiający się w dany gatunek muzyki słuchacz. Wersja studyjna jednego z najbardziej znanych utworów w dziejach muzyki raggae, ujrzała światło dzienne w 1974 roku na albumie studyjnym Natty Dread, jednak najbardziej znanym wariantem tej piosenki jest koncertowe wykonanie pochodzące z wydawnictwa Live Boba Marleya i grupy The Wailers. Różnice obu wykonań są bardzo odczuwalne. Autorem No Woman, No Cry był Marley, oraz współautor Vincent Ford, jego przyjaciel z dzieciństwa. W 2004 roku utwór został sklasyfikowany na 37. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

Chaka Khan / Whitney Houston – I’m Every Woman

nullI’m Every Woman jest kolejnym doskonałym przykładem nieśmiertelnego przeboju. Oryginał powstał z myślą o debiutanckim albumie amerykańskiej wokalistki Chaki Khan z 1978 roku. Skład autorski obejmował autorów tekstu Nickolasa Ashford i Valerie Simpson, a także producenta Arifa Mardin. W momencie debiutu singiel wspiął się na 11 miejsce brytyjskiego UK Singles oraz na sam szczyt US Billboard Hot Soul Singles z łącznym wynikiem 21. miejsca w zestawieniu Hot 100. Jedenaście lat później Chaka nagrała zremiksowaną wersję i wydała ją na albumie Life Is a Dance: The Remix Project w 1989 roku. Singiel podbił taneczne parkiety w Wielkiej Brytanii.

nullUczennica przerosła mistrzynię. Whitney Houston wiodąca prym wśród wokalistek, promowała ścieżkę dźwiękową do filmu Bodyguard, który pokrył się diamentem z blisko 50. milionowym nakładem. Tuż po światowym sukcesie I Will Always Love You, kolejnym singlem został cover I’m Every Woman. Odświeżona wersja z 1993 roku została wyprodukowana przez Narada Michaela Walden ze wsparciem Davida Cole i Roberta Civilles. Singiel uplasował się w najlepszej dziesiątce m.in. w Belgii, Finlandii, Holandii, Hiszpanii, Szwecji, Anglii, we Włoszech oraz w pięciu zestawieniach Billboardu. Fizyczna wersja singla zawierająca klubowe wersje oraz wariant a capella znalazł około dwóch milionów nabywców na całym świecie. Teledysk nominowany do Grammy wyreżyserował Randee St. Nicholas. Podczas jego kręcenia artystka była w ciąży. Do udziału w klipie zaproszono także matkę Whitney – Cissy Houston, oryginalną wykonawczynię Chakę Khan, Valerie Simpson i Marthę Wash. W 1999 roku Whitney i Chaka ponownie spotkały się na scenie, wykonując I’m Every Woman podczas Divas Live ’99.

Shania Twain – Man! I Feel Like A Woman

null1999 rok. Singiel Man! I Feel Like a Woman! otwiera i promuje wydany trzy lata wcześniej, trzeci studyjny album Shanii Twain o nazwie Come On Over. Piosenkę z tekstem nawiązującym do równouprawnienia kobiet, została napisana przez samą wokalistkę oraz dziś już jej byłego męża, który także zajął się produkcją numeru. Ten spotkał się z przyzwoitym odbiorem w wielu krajach, wliczając wysokie trzecie miejsce we Francji oraz Wielkiej Brytanii. W USA kawałek trafił na czwarte miejsce notowania najlepszych piosenek country. Nagrodzono go również Grammy za najlepszy żeński występ country w 2000 roku. Nie sposób także nie zauważyć podobieństwa do słynnego teledysku Roberta Palmera Addicted to Love.

Destiny’s Child – Independent Women Part I

nullPoczątek nowego milenium. Destiny’s Child już jako trio, otrzymały propozycję nagrania piosenki przewodniej do filmu Aniołki Charliego. Ojciec i menager Beyonce zdobył wcześniej nagrane przez nią demo do którego powstały kolejne partie przybierające formę piosenki Independet Women. Utwór poprzedzał wydanie trzeciego studyjnego albumu pod tytułem Survivor. Singiel z ilością pięciu milionów sprzedanych kopii w Stanach Zjednoczonych zgarnął pięciokrotną platynę, cztery numery jeden Billboardu (US Billboard Hot 100, US Dance Club Songs, US Mainstream Top 40, US Hot R&B/Hip-Hop Songs), przy czym 11-tygodniowy pobyt Independent Women w US Single Chart uhonorowano wpisem do Księgi Rekordów Guinessa za najdłużej królujący hit kobiecej grupy w historii notowania. W Wielkiej Brytanii nagranie zadebiutowało na pierwszym miejscu UK Singles i UK R&B. W Australii singiel ze statusem podwójnej platyny zamykał podium, natomiast w polskim Airplay dotarł do miejsca dziesiątego. Singiel był trzykrotnie nominowany do Grammy oraz zajął osiemnastą pozycję w singlowym podsumowaniu pierwszej dekady XXI wieku przez Billboard Hot 100. Proces nagrań teledysku odbywał się latem 2000 roku w Los Angeles, a po raz pierwszy wyemitowano go podczas programu Making The Video na antenie MTV oraz umieszczono na wydaniu DVD Charlie’s Angels. Produkcji klipu podjął się słynny i rozchwytywany przez artystów amerykański reżyser Francis Lawrence.

Britney Spears – I’m Not A Girl, Not Yet A Woman

null2002 rok. Britney Spears mając na koncie dwie płyty postanowiła jeszcze bardziej umocnić swoją pozycję wśród wokalistek wydają trzeci album studyjny zatytułowany po prostu Britney. Z licznymi sukcesami na koncie w tak młodym wieku, ta nie postanowiła zwalniać tempa i już niedługo zadebiutowała na dużym ekranie w filmie Crossroads. Ballada I’m Not a Girl, Not Yet a Woman została wybrana jako trzeci singiel z płyty oraz stał się motywem przewodnim kinowego debiutu. Jej autorami są brytyjska wokalistka Dido i szwedzki producent Max Martin. Reżyserią teledysku zajął się Wayne Isham. Oficjalnie istnieją dwie wersje klipu – albumowa ukazuje Britney stojąca na wielkich skałach nad kanionem. Druga wersja przeplata oryginalne kadry ze scenami z filmu.

Alicia Keys – A Woman’s Worth

nullRok 2001 ujawnił piękne dźwięki fortepianu i przede wszystkim charyzmatyczny wokal Alicii Keys. Utwór A Woman’s Worth to drugi singiel wydany w 2002 roku, pochodzący z debiutanckiej płyty Songs in A Minor. Przepiękna piosenka autorstwa Keys i Eriki Rose nie powtórzyła ogólnoświatowego sukcesu poprzednika – Fallin, a największy sukces odniesiono w Nowej Zelandii i Stanach Zjednoczonych. Teledysk towarzyszący kompozycji jest kontynuacją debiutanckiego singla i został nagrany dzielnicy Nowego Yorku, Brooklynie.

Alicia Keys – Superwoman

Superwoman powiększyło kolekcję nagród Alicii Keys o kolejną statuetkę Grammy w kategorii najlepszy występ wokalny R&B. Kawałek pochodzi z jej trzeciego studyjnego albumu, zatytułowanego As I Am i jest hołdem dla kobiet: Dla wszystkich matek walczących o lepsze dni i dla wszystkich moich sióstr, próbujących przyjść do domu przed zachodem, i dla wszystkich sióstr. Idąc razem powiedzmy „Zrobię to”, powiedzmy „Mogę”.

Ariana Grande – Dangerous Woman

nullNajnowsza śród propozycji należy do silnej kobiety o niemniej silnym głosie – Ariany Grande. 20 maja 2016 ukazała się trzecia płyta amerykańskiej wokalistki. Dangerous Woman jako pierwszy w kolejności promował singiel o tym samym tytule. Twórcami tekstu utworu są Johan Carlsson, Ross Golan, natomiast jego produkcją zajął się już dzisiaj wspominany Max Martin. Singiel dotarł do 10. miejsca Billboard 100. W Szkocji, Finlandii i Grecji uplasował się w top 10. W Polsce album już zdążył pokryć się złotem, a za kilka miesięcy wokalistka zaśpiewa przed polską publicznością w ramach Dangerous Woman Tour.