Dział PublicystykaMuzyka Świata

Muzyka Świata – Islandia, cz. 1



Islandia to niezwykły kraj – należy do NATO, chociaż nie posiada armii, chociaż panuje tam demokracja, od 1996 roku prezydentem jest ta sama osoba, a większość energii dostarczają tamtejsze sławne gejzery. Muzyka powstająca w takim miejscu też musi być nietypowa. I rzeczywiście jest, o czym świat przekonał się ponad 20 lat przed debiutem popularnych Of Monsters and Men

…za sprawą istniejącej w latach 1986-92 grupy The Sugarcubes i promującego ich nieżyjącego już legendarnego brytyjskiego DJ-a Johna Peela. Muzyka formacji czerpała z dokonań czołowych przedstawicieli ówczesnego amerykańskiego rocka alternatywnego The B-52’s i Talking Heads, a wyróżniał ją nietypowy, chwilami dziewczęcy, chwilami przerażający damski wokal Björk Guðmundsdóttir. Formacja zwracała się na siebie uwagę także pod tym względem, że jej członkowie Bragi Olafsson (basista) i Einar Örn Benediktsson (wokalista, trębacz) byli pierwszą gejowską parą występującą w jednym zespole pop-rockowym.

Po nagraniu trzech płyt, które osiągnęły pewne sukcesy na brytyjskich i amerykańskich listach sprzedaży muzyki niezależnej, drogi The Sugarcubes się rozeszły. Jak się wkrótce okazało, dla Björk (ur. 21 listopada 1965 r. w Reykjavíku) był to dopiero początek trwającej do dziś kariery solowej. Gwoli ścisłości – „poważnej” kariery, ponieważ pierwszy album, zawierający głównie przetłumaczone na islandzki covery anglojęzycznych kompozycji, nagrała jako jedenastolatka w 1976 roku. Za sprawą wywołującego niekiedy skrajne emocje głosu, nieustającej skłonności do eksperymentów wokalnych i wykorzystywania nietypowych instrumentów oraz zamiłowania do ekscentrycznych kreacji wkrótce stała ikoną muzyki alternatywnej i jednym z symboli popkultury lat 90. Ukoronowaniem jej kariery był występ na otwarciu letnich igrzysk olimpijskich w Atenach w 2000 r. Do tej pory pani Guðmundsdóttir nagrała osiem albumów studyjnych (największą popularnością cieszyła się trzy pierwsze: Debut z 1993 r., Post z 1995 r. i Vespertine z 1997 r.) oraz dwie ścieżki dźwiękowe do dwóch filmów ze swoim udziałem: Tańcząc w ciemnościach (za rolę czeskiej emigrantki w USA Selmy Ježkovej otrzymała nagrodę na festiwalu w Cannes w 2000 r.) i Drawing Restraint 9.

Sukces Björk przetarł drogę innym skandynawskim wokalistom indie i electro, również z Islandii. Wśród nich znalazła się powstała w 1995 r. grupa GusGus. Kolektyw z Reykjavík przeżył wiele zmian personalnych i stylistycznych – od modnego 15 lat temu trip-hopu i techno (polecam np. numer Ladyshave) przeszli w kierunku bardziej komercyjnego brzmienia inspirowanego muzyką house. Ich ostatni album pt. Arabian Horse ukazał się w ubiegłym roku. Mają w dorobku także remiksy utworów innych wykonawców, w tym Björk i Sigur Rós, o których niedługo napiszę więcej.

Wokalistką GusGus w okresie nagrywania ich pierwszego albumu Polydistortion (1995) była Emilíana Torrini Davíðsdóttir (ur. 16 maja 1977 r. w Reykjavíku). Nietypowy jak na ten kraj nazwisko zawdzięcza swojemu ojcu ojcu, właścicielowi włoskiej restauracji w stolicy Islandii, w której jako nastolatka pracowała jako kelnerka. Jako solistka najbardziej znana jest z dwóch utworów: Gollum’s Song ze ścieżki dźwiękowej filmu Władca Pierścieni: Dwie wieże oraz Jungle Drum z jej jak na razie ostatniego albumu Me and Armini (2008). W 2009 r. ta energetyczna kompozycja trafiła na szczyt list przebojów w Niemczech, Austrii, flamandzkiej części Belgii i oczywiście w Islandii. Torrini jest współautorką dwóch piosenek z płyty Kylie Minogue Body Language z 2003 r.: Slow i Someday. W 2005 r. pierwsza z nich przyniosła jej nominację do Grammy. Po przerwie spowodowanej urodzeniem syna w 2010 r. artystka przymierza się do nagrania nowej płyty.

To jeszcze nie wszystko, co islandzka muzyka miała do zaoferowania w ostatnich 15 latach, jednak następnym razem zajmiemy się czymś chyba jeszcze bardziej egzotycznym dla naszego europejskiego ucha – najbardziej znanymi wykonawcami z francuskojęczyznej części Afryki. Wylansowali oni więcej przebojów niż mogłoby się wydawać!

 

Tags
Show More


Kordian Kuczma

Rocznik 86, mieszka w Sztutowie w woj. pomorskim. Pisze pracę doktorską na temat nauk o polityce, na co dzień opiekuje się stroną internetową tygodnika "Gazeta Finansowa". Hobby: muzyka (australijskie electro i 80s rządzą!), historia, fotografowanie starych cmentarzy.

Related Articles

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.