Kolejnym automatycznym finalistą są Włochy. Kraj, który w tamtym roku był postrzegany jako faworyt do wygrania całego konkursu w tym roku reprezentować będzie duet stworzony z Ermala Mety i Fabrizia Moro.

FINAŁ

Ermal Meta & Fabrizio Moro - Non mi avete fatto niente

POZNAJ ARTYSTÓW I UTWÓR

Ermal Meta urodził się w 1981 roku w albańskim Fier, podobnie jak reprezentująca Cypr Eleni Foureira. W wieku trzynastu lat Ermal wraz z rodziną przeprowadził się do włoskiego Bari. Pierwsze kroki w karierze muzycznej stawiał w zespole Ameba4, z którym w 2006 roku z utworem Rido… forse mi sbaglio wystąpił podczas festiwalu Sanremo w grupie debiutantów.

Kolejnym projektem, w który zaangażował się Ermal był zespól La Fame di Camilla. Grupa powstała w 2007 roku i ma na swoim koncie dwa albumy studyjne – La Fame di Camilla oraz Buio e luce. W 2010 roku Ermal z zespołem powrócił do festiwalu Sanremo, jednak w części poświęconym nowym artystom odpadł już w pierwszym etapie.

Po rozpadzie grupy La Fame di Camilla w 2013 roku Ermal rozpoczął solowa karierę, komponując utwory dla takich artystów jak Marco Mengoni, Annalisa, Patty Pravo czy Lorenzo Fragola. Utwór Ermala zatytułowany Tutto si muove można było także usłyszeć w serialu Braccialetti Rossi. W 2016 roku ukazał się pierwszy, solowy album wokalisty – Umano.

Druga w dorobku Ermala solowa płyta, Vietato morire pokryła się we Włoszech platyną i zajęła pierwsze miejsce na tamtejszej liście sprzedaży. Na wydawnictwie promowanym przez single Vietato Morire oraz Ragazza Paradiso znalazły się także duety z hiszpańską grupą Jarabe de Palo oraz włoską wokalistką Elisą. W 2018 Ermal wydał swój trzeci album, Non abbiamo armi, który osiągnął status złotej płyty, a rok wcześniej został jurorem programu Amici di Maria De Filippi.

Ermal również jako solowy artysta brał udział w festiwalu Sanremo. W 2016 roku zajął trzecie miejsce z utworem Odio le favol w konkursie dla debiutantów. Rok później wrócił do najważniejszego włoskiego wydarzenia muzycznego z Vietato morire. Zajął wtedy ponownie trzecie miejsce, tym razem w głównej części widowiska.

Z kolei Fabrizio Moro, urodzony w 1975 w Rzymie, to wokalista z ponad dwudziestoletnim stażem na scenie. Swój pierwszy singiel, Per tutta un’altra destinazione wydał w 1996 roku, a cztery lata później ukazał się album sygnowany imieniem i nazwiskiem Włocha. W tym samym roku wokalista po raz pierwszy pojawił się na deskach festiwalu Sanremo, gdzie startował jako debiutant.

Do Sanremo Fabrizio wrócił w 2007 roku z antymafijnym utworem Pensa, dzięki któremu wygrał sekcję debiutantów. Kompozycja dotarła do pierwszego miejsca włoskiej listy sprzedaży, a album Pensa pokrył się złotem.

Przez kolejne lata Fabrizio umacniał swoją pozycję na rynku włoskim. Do tej pory w dyskografii widnieje dziewięć albumów studyjnych, ostatni z nich – Parole rumori e anni uzyskał status złotej płyty. Wokalista był także prowadzącym program Sbarre, który poświęcony był lokalnym więzieniom. Fabrizio w 2011 roku był jednym z uczestników Festiwalu Włoskiej Piosenki w Sanremo, jednak tym razem występował w sekcji „Big Artists”.

Emral i Fabrizio zostali zakwalifikowani do sześćdziesiątej ósmej edycji Sanremo Music Festival z utworem Non Mi Avete Fatto Niente (Niczego Mi Nie Zrobiliście), który odnosi się do zamachów terrorystycznych z między innymi Paryża, Nicei czy Londynu.

Po publikacji utworu szybko wyszło na jaw, że Fabo – jeden z współautorów Non Mi Avete Fatto Niente wykorzystał w nim refren z Silenzo z 2016, za który również odpowiadał. Duet Meta & Fabrizio zostali chwilowo zawieszeni w prawach uczestników Sanremo 2018, jednak organizatorzy nie zdecydowali się na dyskwalifikację wokalistów. W ścisłym finale widowiska artyści zajęli drugie miejsce w głosowaniu dziennikarzy oraz muzycznych ekspertów, a zwycięstwo Ermalowi i Fabrizio przyniosło ponad 50% poparcia publiczności. W przypadku włoskiego Sanremo zdobywca pierwszego miejsca może odmówić wyjazdu na Eurowizję, jednak wokaliści skorzystali z przywileju reprezentowania swojego kraju w konkursie.

POZNAJ KRAJ

Włochy na Eurowizji już podczas pierwszej edycji wydarzenia. Od tego czasu brali udział 41 razy wysyłając na konkurs takich artystów jak Domenico Modugno, którego eurowizyjne Nel blu dipinto di blu odniosło światowy sukces jako Volare, duet Al Bano & Romina Power czy też Toto Cutugno, który triumfował w 1990 roku. W 1998 roku włoski nadawca RAI na trzynaście lat zrezygnował z udziału w konkursie.

Pierwszym reprezentantem Włoch po powrocie został Raphael Gualazzi, który zajął w Düsseldorfie drugie miejsce. Kolejne podium swojemu krajowi zapewniło trio Il Volo w 2015 roku. Podczas zeszłorocznego konkursu Francesco Gabbani był postrzegany jako największy faworyt do wygrana całej Eurowizji, jednak w finale uplasował się na szóstej lokacie.

Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1956 Franca Raimondi „Aprite le finestre” N/K brak rundy
półfinałowej
Tonina Torrielli „Amami se vuoi”
1957 Nunzio Gallo „Corde della mia chitarra” 6 7
1958 Domenico Modugno „Nel blu dipinto di blu” 3 13
1959 Domenico Modugno „Piove (Ciao, ciao bambina)” 6 11
1960 Renato Rascel „Romantica” 8 5
1961 Betty Curtis „Al di là” 5 12
1962 Claudio Villa „Addio, addio” 9 3
1963 Emilio Pericoli „Uno per tutte” 3 37
1964 Gigliola Cinquetti Non ho l’età 1 49
1965 Bobby Solo „Se piangi, se ridi” 5 15
1966 Domenico Modugno „Dio, come ti amo” 17 0
1967 Claudio Villa „Non andare più lontano” 11 4
1968 Sergio Endrigo „Marianne” 10 7
1969 Iva Zanicchi „Due grosse lacrime bianche” 13 5
1970 Gianni Morandi „Occhi di ragazza” 8 5
1971 Massimo Ranieri „L’amore è un attimo” 5 91
1972 Nicola Di Bari „I giorni dell’arcobaleno” 6 92
1973 Massimo Ranieri „Chi sarà con te” 13 74
1974 Gigliola Cinquetti „Sì” 2 18
1975 Wess i Dori Ghezzi „Era” 3 115
1976 Al Bano & Romina Power „We’ll Live It All Again” 7 69
1977 Mia Martini „Libera” 13 33
1978 Ricchi e Poveri „Questo amore” 12 53
1979 Matia Bazar „Raggio di luna” 15 27
1980 Alan Sorrenti „Non so che darei” 6 87
brak reprezentanta w latach 1981 – 1982
1983 Riccardo Fogli „Per Lucia” 11 41
1984 Alice & Battiato „I treni di Tozeur” 5 70
1985 Al Bano & Romina Power „Magic Oh Magic” 7 78
1986 brak reprezentanta
1987 Umberto Tozzi & Raf „Gente di mare” 3 103
1988 Luca Barbarossa „Vivo (Ti scrivo)” 12 52
1989 Anna Oxa & Fausto Leali „Avrei voluto” 9 56
1990 Toto Cutugno Insieme: 1992 1 149
1991 Peppino di Capri „Comme è ddoce ’o mare” 7 89
1992 Mia Martini „Rapsodia” 4 111
1993 Enrico Ruggeri „Sole d’Europa” 12 45 Kvalifikacija za Millstreet
brak reprezentanta w latach 1994 – 1996 brak rundy
półfinałowej
1997 Jalisse „Fiumi di parole” 4 114
brak reprezentanta w latach 1998 – 2010
2011 Raphael Gualazzi „Madness of Love” 2 189 Wielka Piątka
2012 Nina Zilli „L’amore è femmina” 9 101
2013 Marco Mengoni „L’essenziale” 7 126
2014 Emma „La mia città” 21 33
2015 Il Volo „Grande amore” 3 292
2016 Francesca Michielin „No Degree of Separation” 16 124
2017 Francesco Gabbani „Occidentali’s Karma” 6 334
2018 Ermal Meta & Fabrizio Moro „Non mi avete fatto niente” ? ?