Biblia Popu 16. David Bowie jako Ziggy Stardust

Rok 1972. David Bowie posługując się biografią rock’n’rollowca Vince’a Taylora wcielił się w fikcyjną postać. Nadał mu cechy przybysza z kosmosu. W Five Years dowiadujemy się, że Ziemia zbliża się ku zagładzie. Z Soul Love pogrążamy się w chaosie, ale już w Starman pojawia się nasz zbawca – Ziggy Stardust.

Kontrowersyjna okładka albumu The Man Who Sold the World z 1970 roku, na której Bowie ubrany jest w męską suknię zaprojektowaną przez awangardowego brytyjskiego kreatora mody Michaela Fisha, była pierwszą zapowiedzią pojawienia się alter ego artysty – androgynicznego, przybyłego z kosmosu Ziggy’ego Stardusta. Ten pomysł został rozwinięty i wykorzystany na jego następnej płycie, jednej z najważniejszych płyt w historii rocka, The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars nagranej w Trident Studios w 1972 roku jako piąte studyjne wydawnictwo brytyjskiego muzyka. Jest to glam-rockowy album koncepcyjny, opowiadający historię kariery kosmity, który przybył na Ziemię, gdzie stał się gwiazdorem rocka. Pochodzą z niej jedne z najbardziej znanych utworów artysty, takie jak Moonage Daydream, Starman, Ziggy Stardust, Suffragette City i Rock ‚n’ Roll Suicide. Zgodnie z tytułem płyty, bohater przeżywa swój wzlot i upadek. Bowie identyfikował się z postacią Ziggy’ego, w czasie tournée promującego płytę Bowie pojawiał się na konferencjach prasowych jako sam Ziggy, przez cały czas nie wychodząc z roli jaką przybrał.

Na scenie akompaniowali mu muzycy tworzący grupę Spiders From Mars. W jej skład weszli: Mick Ronson (gitara), Trevor Bolder (gitara basowa) oraz Mick Woodmansey (perkusja). Debiut nowego wcielenia oficjalnie nastąpił 10 lutego 1972 roku w Toby Jug w Tolworth. Przez kolejnych kilkanaście miesięcy David Bowie koncertował ze swoją grupą, promując płytę.

Bowie wykreował postać niezwykłą – ponurego odmieńca z czerwoną fryzurą. Jej kluczowym elementem są włosy, wyeksponowane na okładce kolejnej płyty Aladdin Sane z 1973 roku. Autorką fryzury była Suzi Fussey, późniejsza żona Micka Ronsona – gitarzysty grającego u boku Bowiego. Poza wyglądem, równie kontrowersyjne i agresywne były metody promocyjne. Tuż przed premierą The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, Bowie w jednym z wywiadów wyznał „Jestem i zawsze byłem gejem, nawet jako David Jones”. Artysta świetnie się bawił i nie miał oporów, aby podzielić się intymnym szczegółem, co w ówczesnych czasach było czynem mocno szokującym. Ostatecznie homoseksualizm Davida był mocno naciągany, jednak on oraz jego menedżer uważali, iż tego typu reklama będzie skuteczna.

Kultowy album został po raz pierwszy wydany na płycie winylowej 6 czerwca 1972 roku nakładem wytwórni RCA. Wszystkie zawarte na nim piosenki zostały napisane przez Bowiego, oprócz It Ain’t Easy autorstwa Rona Daviesa. Według magazynu muzycznego Melody Maker jest to najważniejszy album lat siedemdziesiątych XX wieku. Ziggy dotarł do piątego miejsca na liście przebojów w Anglii, gdzie również dwukrotnie pokrył się na platyną. W Ameryce z kolei udało mu się dotrzeć jedynie na 75. miejsce Billboardu podsumowując to złotą płytą. W 2003 roku został sklasyfikowany na 35. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

Kariera Ziggy’ego skończyła się w czasie tournée promującego wydawniczego następcę Alladin Sane w 1973 roku. 3 lipca podczas występu w Hammersmith Odeon artysta obwieścił, że jest to jego ostatni koncert – mówił to jako Ziggy, a nie jako David Bowie. Materiał z tego koncertu został później wydany w postaci filmu i ścieżki dźwiękowej pod tytułem Ziggy Stardust And The Spiders From Mars.

Popularne